Η γελοιότητα του ασύλου

Το πόσο γελοίο εφεύρημα της μεταπολίτευσης είναι το πανεπιστημιακό άσυλο φαίνεται ξεκάθαρα από την υποτιθέμενη παραβίαση του ασύλου στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων από αστυνομικούς που πήγαν στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη για να δανειστούν ένα βιβλίο.

Το αποτέλεσμα δεν ήταν μόνο το άρθρο του γνωστού για τη γραφικότητά του Ριζοσπάστη που έκανε λόγο για "πρόκληση εις βάρος των φοιτητών που οργανώνουν τον αγώνα τους", αλλά και η άμεση αντίδραση της νεολαίας του Συνασπισμού.

Έτσι λοιπόν όχι μόνο συγκεντρώθηκαν εν ριπή οφθαλμού για να διώξουν τους υποτιθέμενους εισβολείς, αλλά την ίδια στιγμή οργάνωσαν "αυθόρμητη διαδήλωση" έξω από τη νομαρχία, ενώ η πρυτανεία έσπευσε αυθημερόν να εκδόσει ανακοίνωση στην οποία καταδίκαζε το γεγονός και ζητούσε αποκατάσταση για τη χαμένη τιμή της πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης.

Το σουρεάλ σκηνικό συμπλήρωσε η κίνηση της αστυνομίας να βάλει τους παραβάτες να ζητήσουν γονατιστοί συγγνώμη.

Μεταξύ άλλων, η σχετική ανακοίνωση της νεολαίας Συνασπισμού αναφέρει, διαφωτίζοντάς μας για την έννοια του ασύλου:

"Το άσυλο δεν υπάρχει για να προασπίζει απλά την «ελεύθερη διακίνηση ιδεών», ούτε και για να προασπίζει γενικώς και αορίστως τη διδασκαλία και την έρευνα. Το άσυλο έχει κατακτηθεί με αγώνες και αίμα φοιτητών και εργαζομένων προκειμένου να αποτελεί καταφύγιο των εργατικών και φοιτητικών-μαθητικών κινημάτων.Υπερασπιζόμαστε το πανεπιστημιακό άσυλο, ως συστατικό στοιχείο του πανεπιστημίου, ως αναγκαία προϋπόθεση για την προστασία αγωνιστικών πρακτικών από την κρατική καταστολή"

Όλα αυτά φανερώνουν τόσο τη γελοιότητα του ασύλου, όσο και τη γελοιότητα των δήθεν υπερασπιστών του.

Οι ροζ νεολαίοι παραδέχονται ξεκάθαρα ότι το άσυλο δεν αφορά την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, άλλωστε αν την αφορούσε δε θα μπορούσαν να προπηλακίζουν και να στέλνουν στο νοσοκομείο τους ιδεολογικούς τους αντιπάλους. Ούτε φυσικά τους απασχολεί η ελευθερία της διδασκαλίας και της έρευνας, αφού άλλωστε συχνά διακόπτουν τη διδασκαλία για την ανάγνωση των βαρετών φληναφημάτων τους και τη διοργάνωση συνελεύσεων. Η μόνη έννοια που θεωρούν αποδεκτή για το άσυλο είναι η προστασία της οποιασδήποτε παράνομης δράσης τους, που φυσικά βαφτίζεται "αγωνιστική πρακτική", και ενίοτε περιλαμβάνει τις εξορμήσεις για ξυλοδαρμούς ιδεολογικών αντιπάλων, την κατασκευή μολότωφ, τη διοργάνωση πάρτυ, τη διακίνηση χόρτου, μπύρας και ούζου.


Το συμβάν αυτό επίσης αποδεικνύει ότι υπεύθυνοι για τα όποια κακώς κείμενα του πανεπιστημίου είναι αποκλειστικά οι ίδιοι οι φοιτητές, ή τουλάχιστον οι φοιτητές εκείνοι που απαιτούν να έχουν λόγο στη λειτουργία του πανεπιστημίου, μέσω της συμμετοχής τους σε κομματικές οργανώσεις. Για ένα αστείο περιστατικό άνευ σημασίας, είδαμε τους κομματικοποιημένους φοιτητές να συγκεντρώνονται για να εκδιώξουν τους "ξένους", να οργανώνουν πορεία, και να αναγκάζουν την πρυτανεία και την αστυνομική αρχή να συνταχθούν άμεσα με τις θέσεις τους. Αυτό σημαίνει ότι αν ήθελαν θα μπορούσαν με τον ίδιο τρόπο να έχουν λύσει όλα τα προβλήματα του πανεπιστημίου.

Όμως τα πραγματικά προβλήματα του πανεπιστημίου τους είναι αδιάφορα, γιατί απλούστατα οι ίδιοι τα προκαλούν. Εκείνο που βλέπουμε είναι πως ο μόνος σκοπός της υποτιθέμενης "αγωνιστικής δράσης" είναι να δημιουργούνται χώροι όπου κάποιοι κάνουν ό,τι θέλουν, εκδιώκοντας όποιον δεν τους είναι αρεστός. Αυτή η κατάσταση είναι που οδήγησε το δημόσιο πανεπιστήμιο στη σημερινή κατάντια του, κάνοντάς το περίγελο του πολιτισμένου κόσμου.

Το είδος της αλητείας που η Αριστερά βαφτίζει "αγωνιστική δράση" φαίνεται και από το παρακάτω περιστατικό:

"Ο έλεγχος επιχειρήθηκε να γίνει σε κάποιους από τους δεκάδες λαθρομετανάστες που έξω από την ΑΣΟΕΕ έχουν στήσει τα σεντόνια με τις πραμάτειες τους, μετατρέποντάς το σε ένα είδος υπαίθριας, παράνομης αγοράς. Είναι δε τόσος ο αριθμός τους, που πιάνουν εκτός από το οικοδομικό τετράγωνο της ΑΣΟΕΕ και το προηγούμενο, αλλά και το στενό ενδιάμεσα.

Έτσι λοιπόν, όταν επιχείρησαν οι δημοτικοί αστυνομικοί να ελέγξουν κάποιον, αυτό δηλαδή ακριβώς που είναι το καθήκον τους και για το οποίο πληρώνονται από τον κάθε Έλληνα πολίτη, έπεσαν θύματα επίθεσης, όχι μόνο από τους λαθρομετανάστες αλλά και από δικά μας μπουμπούκια, αριστερίστικης – αναρχικής ιδεολογίας, οι οποίοι φυσικά νοιώθουν ότι πρέπει πάντοτε να συντάσσονται με τους λαθρομετανάστες.

Οι αφρικανοί, στην πλειοψηφία τους, λοιπόν επιτέθηκαν με σιδηρολοστούς στην άνδρες της δημοτικής αστυνομίας, χρησιμοποιώντας φυσικά ως καταφύγιο το άσυλο του πανεπιστημίου (από πού άραγε το έμαθαν αυτό το κολπάκι;). Ενώ όπως είπαμε συνέδραμαν και αναρχοαριστεροί οι οποίοι όχι μόνο επιτέθηκαν κατά των ίδιων ανδρών με πέτρες και λοιπά, αλλά κατέστρεψαν διερχόμενα αυτοκίνητα, δυο μηχανές και ένα όχημα της Δημοτικής Αστυνομίας ενώ επιτέθηκαν και κατέστρεψαν και ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Όταν αργότερα έφτασαν οι αστυνομικές δυνάμεις, τα επεισόδια επεκτάθηκαν, με ορμητήριο φυσικά το άσυλο της ΑΣΟΕΕ."

Ανάμεσα στις άλλες "αγωνιστικές δράσεις" βλέπουμε και κοινές εμπορικές δραστηριότητες λαθρομεταναστών και αριστερών:

"Σύμφωνα με τις καταγγελίες που λάβαμε όμως, δεν είναι μόνο το ότι οι παρέμποροι χρησιμοποιούν το πανεπιστημιακό άσυλο, για να αποφεύγουν τις τυχόν αστυνομικές δυνάμεις. Φοιτητές μας είπαν ότι σε κάποιες σχολές, ιδιαίτερα στην ΑΣΟΕΕ, κάποιοι αποθηκεύουν και τα εμπορεύματά τους μέσα στους χώρους της Σχολής. Κάποιες λέει ιδιαίτερα “ευαισθητοποιημένες” και φυσικά “αντιρατσιστικές” ομάδες φοιτητών, τα έχουν κανονίσει έτσι ώστε να μην τους ενοχλεί κανείς."

Την ίδια στιγμή λοιπόν που η Αριστερά βγάζει δεκαρικούς για το πανεπιστήμιο της αγοράς, η ίδια έχει μετατρέψει ήδη το πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο της αγοράς χάρη στο άσυλο...

Δημοτικές εκλογές 2010: Καλλιθέα

Οι δημοτικές εκλογές εξακολουθούν (και θα εξακολουθήσουν) να έχουν έντονο εκπαιδευτικό ενδιαφέρον. Αυτή τη φορά θα μας απασχολήσει η Καλλιθέα:

"Ο νέος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου
Ο νέος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Ζήσιμος Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε στη Φωκίδα, το 1945. Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Λαμίας, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Έσλινγκεν (Γερμανία) και μετεκπαιδεύτηκε στο Μαράσλειο Διδασκαλείο.
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας ως δασκάλου, ο κ. Κωνσταντόπουλος ανέπτυξε εντατική συνδικαλιστική δραστηριότητα ως Πρόεδρος Συλλόγων Δασκάλων, ενώ μεταξύ των ετών 1990 και 2000 διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Αντιπρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Έχει επίσης διατελέσει επί τριετία μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Ο κ. Κωνσταντόπουλος είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1975 και έχει διατελέσει γραμματέας της τοπικής οργάνωσης Καλλιθέας του κόμματος.
Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος με το συνδυασμό «Συνεργασία για την Καλλιθέα», υπό τον Δήμαρχο κ. Κώστα Ασκούνη, κατά τις δημοτικές εκλογές του 1998, του 2002 και του 2010 και είναι Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Βορειοδυτικής Δωρίδας.
Ομιλεί γερμανικά."

Σίγουρα θα επανέλθουμε στο θέμα στο μέλλον

Προσωπικά δεδομένα και Υπουργείο Παιδείας

Φαίνεται πως στα εκπαιδευτικά πράγματα υπάρχουν δύο μέτρα και σταθμά για τα προσωπικά δεδομένα, όπως και για πολλά άλλα πράγματα.

Το Κολέγιο Αθηνών θέλησε να κάνει έλεγχο στους μαθητές του για χρήση ναρκωτικών, όπως γίνεται σε πολλά Αμερικανικά σχολεία και οργανισμούς. Κάποιοι γονείς είχαν φαίνεται λόγους να ανησυχούν για τα προσωπικά δεδομένα των γόνων τους, οπότε η υπόθεση κατέληξε στο ότι τέτοιος έλεγχος δε μπορεί να γίνει, προκειμένου να μην παραβιαστούν τα προσωπικά δεδομένα των ναρκομανών γόνων που προετοιμάζονται στο Κολέγιο Αθηνών για να κληρονομήσουν τις καρέκλες των γονιών τους μεθαύριο.

Δεν υπήρξε όμως αντίστοιχη αντίδραση όταν το Υπουργείο Παιδείας συμφώνησε στο ότι πρέπει και οι μαθητές να χρησιμοποιούν την κάρτα του πολίτη ακόμα και στις αγορές που κάνουν από το σχολικό κυλικείο.

Δηλαδή οι μαθητές θα είναι υπό παρακολούθηση και φακέλωμα από τη στιγμή που θα πάνε για πρώτη φορά στο κυλικείο για να πάρουν τσίχλες ή κουλούρι, αλλά αυτό δεν εγείρει καμία αντίδραση από τους κυβερνώντες. Από τη Διαμαντοπούλου πάντως σίγουρα δεν περιμέναμε καμία αντίδραση, αφού άλλωστε ανήκει στους άμεσους εντολοδόχους της Λέσχης Μπίντερμπεργκ.

Βίζιτες και υπουργοί

Τι σχέση μπορεί να έχουν (γυναίκες) υπουργοί με κυκλώματα μαστρωπείας; Ας ξεκινήσουμε από αυτή την είδηση, που αφορά τη γνωστή υπόθεση με τις "κακοποιημένες" της Ρουμπάνη:

"Κατσέλη και Δαμανάκη, υπεράσπιση για κατηγορούμενη μαστρωπό
Σκάνδαλο με πολλές διαστάσεις

Αποκαλυπτικό είναι το ρεπορτάζ της zougla.gr σχετικά με τη βοήθεια που έσπευσαν να δώσουν η Μαρία Δαμανάκη και η Νόρα Κατσέλη σε μια γυναίκα υπεράνω πάσης υποψίας στην οποία, όμως, έχει ασκηθεί δίωξη για τα αδικήματα της σωματεμπορίας τελεσθείσας κατ’ επάγγελμα και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα!

Όπως αναφέρει η zougla.gr, «τον Δεκέμβριο του 2008, με μισή ώρα διαφορά, η εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κυρία Μαρία Δαμανάκη, αλλά και η Νόρα Kατσέλη, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, προσήλθαν στο γραφείο της εισαγγελέως Εφετών, κυρίας Βιργινίας Σακελλαροπούλου. Οι δυο γυναίκες δεν μπήκαν στο εισαγγελικό γραφείο στο πλαίσιο κάποιας εθιμοτυπικής συνάντησης, αλλά για να καταθέσουν ως «μάρτυρες υπεράσπισης» της προέδρου του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης, κυρίας Νίκης Ρουμπάνη, οι ημέρες και τα έργα της οποίας ελέγχονται ήδη από την 21η τακτική ανακρίτρια Αθηνών.»

Το ιστορικό της υπόθεσης όπως το περιγράφει η zougla, έχει ως εξής:

«Το καλοκαίρι του 2008, στο γραφείο του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Γιώργου Σανιδά, έφθασε μια «καυτή» ανώνυμη αναφορά. Μέσω αυτής καταγγελλόταν ότι η Μη Κυβερνητική Οργάνωση εμπλεκόταν σε ένα δυσώδες παιχνίδι νομιμοποίησης αλλοδαπών γυναικών, ότι το κατώφλι του Δικτύου περνούσαν κακοποιημένες-μαϊμού μόνο και μόνο για να χαρακτηριστούν ως θύματα εμπορίας ανθρώπων, καθώς και ότι μερικές εξ’ αυτών λίγες ημέρες μετά την «κακοποίησή» τους βρίσκονταν να εργάζονται και να εκδίδονται σε μαγαζιά strip show που ανήκαν σε γνωστό επιχειρηματία, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 2007 είχε συλληφθεί ως εγκέφαλος κυκλώματος σωματεμπόρων και όλως τυχαίως ήταν ο βασικός χορηγός του Δικτύου!

Θορυβημένος από τη σοβαρότητα της καταγγελίας που άφηνε σοβαρές σκιές για τη δράση της ΜΚΟ και δη και της προέδρου του, Νίκης Ρουμπάνη, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός έδωσε εντολή στην εισαγγελέα Εφετών, κυρία Βιργινία Σακελλαροπούλου, για διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης προκειμένου να διαπιστωθεί η βασιμότητα των καταγγελιών. Από την οκτάμηνη έρευνα της εισαγγελικής λειτουργού προέκυψαν σημεία και τέρατα σχετικά με τις σχέσεις του Δικτύου και του επιχειρηματία -χορηγού. Ακόμα και ο ίδιος στην κατάθεση που έδωσε παραδέχθηκε ότι χορήγησε στο Δίκτυο ποσό που ανήλθε στα 15.000 ευρώ, ότι το εξόπλισε με τηλεφωνικό κέντρο, ότι στις 12 Σεπτεμβρίου 2006 είχε δώσει στην κυρία Ρουμπάνη προσωπικό δάνειο ύψους 7.000 ευρώ, καθώς και ότι μερικά κορίτσια, τα οποία είχε στείλει ως «βιασμένα» και «κακοποιημένα» στη Ρουμπάνη, μετά από σύντομη παραμονή τους στον Ξενώνα βρέθηκαν να χορεύουν στα μαγαζιά του!

Το πόρισμα-σοκ της εισαγγελέως Εφετών διαβιβάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2009 στην εισαγγελέα Πρωτοδικών κυρία Ελένη Ράικου, η οποία την ίδια κιόλας ημέρα άσκησε δίωξη κατά της Νίκης Ρουμπάνη για το αδίκημα της σωματεμπορίας κατ’ επάγγελμα και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.»"

Για όσους αναρωτιούνται τι σχέση μπορεί να έχει η υπόθεση αυτή με την εκπαίδευση, την απάντηση δίνει αυτή η σελίδα του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης:

"Ημερίδα στη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας, με θέμα τον Κοινωνικό αποκλεισμό, Τρίτη 2 Νοεμβρίου,Φραγκούδη 11 και Αλ. Πάντου, όπισθεν Παντείου Πανεπιστημίου

Κοινωνικές πολιτικές για την οικογένεια και το παιδί.

Προλαμβάνοντας τον κοινωνικό αποκλεισμό

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010"

Η πρόληψη του κοινωνικού αποκλεισμού έχει λάβει νέες διαστάσεις στην περίπτωση των "κακοποιημένων" της Ρουμπάνη, αλλά εμείς δε θα σταθούμε σε αυτή τη λεπτομέρεια.

Στο πρόγραμμα βλέπουμε σε περίοπτη θέση, εκτός από την ίδια τη Ρουμπάνη, και την Υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου!

Περίεργες παρέες φαίνεται πως έχουν όλες αυτές οι (γυναίκες) βουλευτές!

Η συγκεκριμένη εκδήλωση έγινε με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ μετείχαν και αρκετές ΜΚΟ, όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις.

Πάντως η χρηματοδότηση αυτή αποκλείεται να ωφέλησε την ίδια τη Ρουμπάνη, αλλιώς δε θα χρειαζόταν να πάρει δάνειο από το σωματέμπορα. Κάποιος κακοήθης βέβαια θα παρατηρούσε πως οι μεγαλόσχημες φίλες της θα μπορούσαν να την δανείσουν εκείνες αντί να τρέχουν να της συμπαρασταθούν τώρα.

Η υπόθεση έχει και άλλη εκπαιδευτική διάσταση: Ανάμεσα στις δραστηριότητες του "Δικτύου" είναι η δημιουργία σεμιναρίων για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε πόσοι και ποιοί εκπαιδευτικοί έκαναν καριέρα επενδύοντας στην κακοποίηση των γυναικών και εμπλουτίζοντας το βιογραφικό τους με συμμετοχή σε τέτοια σεμινάρια.

Φυσικά δε θα ρωτήσουμε αν ανάμεσα στις "κακοποιημένες" ήταν και καθηγήτριες, καθώς αυτές μπορούν να προσφύγουν για τα προβλήματά τους είτε στο σχολικό σύμβουλο είτε σε συνδικαλιστές είτε σε διευθυντές ή ακόμα και σε πολιτικούς.

Εκπαίδευση αθίγγανων: Είδε ο ρομά τη γενιά του

Το ζήτημα των αθίγγανων έχει σίγουρα πολλές προεκτάσεις πέραν της εκπαιδευτικής, πάντως προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ξοδεύονται μυθικά ποσά για τον δήθεν εκσυγχρονισμό μίας ομάδας ανθρώπων που πεισματικά εμμένουν στον ίδιο τρόπο ζωής. Αυτά όμως δε δείχνουν να πτοούν κάποιους που η εξ επαγγέλματος ενασχόληση με τους αθίγγανους αποτελεί βούτυρο στο ψωμί τους.

Διαβάζουμε λοιπόν σε άρθρο της εφημερίδας Μακεδονία:

"Για τον κ. Χατζηνικολάου (σχολικός σύμβουλος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, ο οποίος ασχολείται εδώ και 20 χρόνια με την εκπαίδευση των Ρομά) το θέμα της εκπαίδευσης των παιδιών Ρομά δεν χρειάζεται άλλες έρευνες αλλά συγκεκριμένες πολιτικές δράσεις παρέμβασης. Η εκπαιδευτική πρότασή του συνοψίζεται στα εξής σημεία:
- Αλλαγή του τίτλου του προγράμματος από εκπαίδευση τσιγγανόπαιδων σε εκπαίδευση παιδιών Ρομά, για να γίνεται δεκτό σε όλες τις περιοχές από τους ίδιους τους Ρομά."

Δεδομένου ότι ο όρος "ρομά" αναφέρεται σε πληθυσμούς συγκεκριμένης εθνοτικής προέλευσης, αναρωτιέται κανείς προς τι αυτή η εμμονή από διάφορους για τη χρήση του όρου αυτού. Εάν κάποιοι θέλουν να λέγονται ρομά, δεν έχουν παρά να μεταβούν στη Ρουμανία, που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κοιτίδα του όποιου πολιτισμού τους. Δεν θα ήταν απίθανο να δούμε στο μέλλον τους υπερασπιστές των αθιγγάνικων ιδεωδών να απαιτούν την απάλειψη του λήμματος gupsy από τα Αγγλικά λεξικά και την αντικατάστασή του με τον όρο roma, που ανάλογα με τον τονισμό του διαθέται και μία κοσμοπολίτικη χροιά.

Η πραγματικότητα πίσω από αυτή την έμμισθη φιλανθρωπία είναι ότι κανένας μεγαλόσχημος δε στέλνει τα παιδιά του σε σχολείο όπου φοιτούν αθίγγανοι.

Στο άρθρο επίσης αναφέρεται:

"Την ίδια ώρα το υπουργείο Παιδείας μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος "Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση" και με τη συγχρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) προχωρά σε νέο πρόγραμμα, ώστε, όπως αναφέρει, πολύ σύντομα όλα τα παιδιά Ρομά να έχουν ίσες ευκαιρίες για επιτυχή εκπαίδευση, κοινωνική άνοδο και οικονομική προκοπή. Το πρόγραμμα θα αναλάβουν διάφορα πανεπιστήμια ανά περιφέρεια. Το στοίχημα βέβαια είναι να μην έχει την ίδια τύχη με τα υπόλοιπα προγράμματα που εφαρμόστηκαν την προηγούμενη δεκαπενταετία."

Η τύχη των προγραμμάτων αυτών είναι προδιαγεγραμμένη, και αυτό δεν είναι άγνωστο σε όσους χειρίζονται τα σχετικά κονδύλια. Όμως τα συνθήματα περί "ίσων ευκαιριών" αποτελούν τη χρυσή τσιχλόφουσκα για όσους αναζητούν προσχήματα. Κι αυτό γιατί οι ίσες ευκαιρίες έχουν νόημα για τα παιδιά που τις επιζητούν και δεν τις έχουν για να ικανοποιούνται τόσο η Αριστερά όσο και τα διάφορα τζάκια και κυκλώματα, και όχι όταν επιβάλλονται προκειμένου να απορροφώνται κονδύλια.

Περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης

Τα βαρύγδουπα βιογραφικά των διαφόρων περιφερειακών διευθυντών εκπαίδευσης αποδεικνύουν για μία ακόμα φορά αυτό που όλοι γνωρίζουν: Ότι οι θέσεις αυτές συνδέονται τόσο με κομματική δραστηριότητα όσο και με ενισχυμένες απολαβές με τη μορφή διαφόρων ΠΕΚ και ωρομισθιών.

Ανάμεσα στα άλλα βλέπουμε να περιλαμβάνονται χειρισμός του ΕΠΕΑΕΚ, θητεία στην ΕΦΕΕ, θητεία σε διάφορους οργανισμούς σε πολιτικές θέσεις, συνδικαλιστική δράση, ωρομισθίες διαφόρων ειδών από ΤΕΙ μέχρι ΠΕΚ, ΕΚΕΠΙΣ και ΙΔΕΚΕ, συμμετοχή σε διάφορες ΕΛΜΕ και ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, πολιτική δραστηριότητα σε δημοτικά και νομαρχιακά συμβούλια, και φυσικά συμμετοχή σε διάφορους συλλόγους και σωματεία με τους πιο πιθανούς και απίθανους τίτλους.

Αυτά για όσους αναρωτιούνται για ποιό λόγο σπαταλώνται χρήματα στα ΠΕΚ και για ποιό λόγο ταλαιπωρείται τόσος κόσμος που υποχρεώνεται να τα παρακολουθήσει...

Το πρόσχημα του ψηφιακού αναλφαβητισμού

Προκειμένου να ικανοποιηθούν τα συντεχνιακά αιτήματα διορισμού περισσότερων πληροφορικάριων, βλέπουμε τον τελευταίο καιρό να αναμασάται το πρόσχημα του "ψηφιακού αναλφαβητισμού". Βλέπουμε λοιπόν πληροφορικάριους να δακρύζουν για τη μείωση των ωρών της πληροφορικής και να μεταφέρουν στο word την αγωνία τους για το μέλλον της πληροφορικής στα σχολεία.

Ένα τυπικό παράδειγμα αποτελεί και η Τσιαβαλιά Φωτεινή, απόφοιτος ΤΕΙ, η οποία γράφει:

"Ρωτάω λοιπόν τους αρμοδίους, γιατί δεν επιθυμούν και δεν σχεδιάζουν να βάλουν μαθήματα ουσίας της Πληροφορικής στο Λύκειο? Γιατί έχουν πρόθεση να υποβαθμίσουν το συγκεκριμένο μάθημα, αλλά και σε εμάς, τους Εκπαιδευτικούς να ανατρέψουν τα δεδομένα της ζωής μας;

Δεν πρέπει οι μαθητές μας να μάθουν την γλώσσα του Υπολογιστή? Να μάθουν πώς σκέφτεται? Πως λειτουργεί? Τι δυνατότητες έχει? Να φτιάχνουν Προγράμματα? Να δίνουν λύσεις?

[...]

Μήπως η Ελληνική κυβέρνηση έχει αποφασίσει ότι η Ελλάδα θα αποτελέσει στο μέλλον μια χώρα φθηνού εργατικού δυναμικού?

Μήπως προσαρμόζουν την Εκπαίδευση έτσι ώστε να υπάρχει άφθονο εργατικό δυναμικό φθηνό και με τις απαραίτητες δεξιότητες?

Μήπως Βολεύει να είμαστε μια χώρα υπανάπτυχτη ? χωρίς εξέλιξη και μέλλον? "

Τα τελευταία ερωτήματα απαντώνται από τη σπουδή των πληροφορικάριων να διδάξουν δήθεν την επιστήμη τους ακόμα και στα παιδάκια του δημοτικού και του νηπιαγωγείου. Και φυσικά το ζήτημα δεν είναι τα μαθήματα ουσίας, αλλά "τα δεδομένα της ζωής" των πληροφορικάριων, που τα προηγούμενα χρόνια είχαν δει τους εαυτούς τους να αποτελούν τα χαιδεμένα παιδιά ενός νοσηρού συστήματος που δημιουργούσε νέα μαθήματα για να δημιουργεί νέους διοριστέους.

Ας μην ξεχνάμε ότι και κάποια άλλα μαθήματα είδαν στο παρελθόν τις ώρες τους να μειώνονται για να χωρέσει και η πληροφορική.

Τα ίδια προσχήματα είδαμε και σε διάφορες ανακοινώσεις διαφόρων συλλόγων πληροφορικάριων, όπως η ανακοίνωση της "Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας", η οποία κάνει λόγο για ψηφιακό αλφαβητισμό και ψηφιακή ευχέρεια, που οι πληροφορικάριοι θεωρούν απαραίτητο για όλους. Έτσι, μετά την Ολυμπιακή παιδεία, έχουμε πλέον και την πληροφορική παιδεία, και φυσικά τις συντεχνιακές προτάσεις της κάθε ΕΠΕ.

Αντίστοιχα, είδαμε και την ΠΕΚΑΠ να επιδιώκει συνάντηση με την Υφυπουργό Παιδείας, και στη συνέχεια τα μέλη της να διαμαρτύρονται γιατί στα σχολεία αναλαμβάνουν την τεχνική υποστήριξη (δεν είδαμε όμως να διαμαρτύρονται πχ για την προνομιακή ανάθεση του χειρισμού του VBS). Επίσης, είδαμε και κοινές ανακοινώσεις των διαφόρων συλλόγων πληροφορικάριων, που ο κάθε ένας από αυτούς δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει καθαρά συντεχνιακά συμφέροντα, στις οποίες εκφράζεται ανησυχία για το μέλλον της πληροφορικής.

Το ερώτημα είναι τι πραγματικό αντίκτυπο θα είχε η όποια μείωση των ωρών της πληροφορικής στο σχολείο. Και φυσικά δε μιλάμε για τον αντίκτυπο στα συμφέροντα φωνασκούντων κοινωνικών ομάδων, αλλά για τον αντίκτυπο στην εκπαίδευση.


Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι ο ψηφιακός αναλφαβητισμός αποτελεί ένα πρόσχημα.

Βλέπουμε όλους τους μαθητές να είναι γνώστες της λειτουργίας πολύπλοκων κινητών τηλεφώνων, αλλά και σύνθετων sites, και να τα χειρίζονται με ιδιαίτερη ευκολία. Αυτό δε συνιστά την εικόνα μίας ψηφιακά αναλφάβητης νεολαίας. Μπορεί όλοι αυτοί οι μαθητές να μη γνωρίζουν λεπτομέρειες για τη λειτουργία των συσκευών αυτών, αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα, γιατί απλούστατα με τον ίδιο τρόπο αμέτρητοι άνθρωποι χρησιμοποιούν μοντέρνες τηλεοράσεις και συσκευές καταγραφής χωρίς να γνωρίζουν ούτε όλες τις λειτουργίες τους ούτε τα σύνθετα τεχνικά χαρακτηριστικά τους και τις χρησιμοποιούμενες τεχνολογίες.

Η χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή (γιατί ουσιαστικά περί αυτής πρόκειται) αποτελεί μία δεξιότητα που δε μπορεί να θεωρηθεί τόσο σημαντικότερη άλλων δεξιοτήτων ώστε να απολαμβάνει μία τόσο προνομιακή μεταχείριση. Για παράδειγμα, και το δίπλωμα αυτοκινήτου μπορεί να θεωρηθεί βασικό προσόν για έναν νέο που ξεκινά τη ζωή του, αλλά δε βλέπουμε το Υπουργείο Παιδείας να σκέπτεται την εισαγωγή μαθημάτων οδήγησης στα σχολεία.

Ενώ λοιπόν αυτή είναι η πραγματικότητα, βλέπουμε συνέχεια τους πληροφορικάριους να ζητούν την εισαγωγή περισσότερων μαθημάτων πληροφορικής στο σχολικό πρόγραμμα, χωρίς να υπολογίζουν τον καθαρά αντιπαιδαγωγικό χαρακτήρα μίας τέτοιας κίνησης. Γιατί η εισαγωγή αμέτρητων αντικειμένων στα σχολικά προγράμματα έχει οδηγήσει σε αποφοίτους λυκείου που ενώ υποτίθεται πως έχουν διδαχθεί αυτά τα αμέτρητα αντικείμενα, στην πραγματικότητα δεν είναι σε θέση να συντάξουν απλές προτάσεις ή να εκτελέσουν απλές αριθμητικές πράξεις.

Αυτό όμως που έγινε τα προηγούμενα χρόνια ήταν ότι η διαρκής υποχώρηση των πολιτικών ηγεσιών του Υπουργείου Παιδείας στις διαρκείς απαιτήσεις των πληροφορικάριων οδήγησε σε μία διαρκή αύξηση των ορέξεών τους, με αποτέλεσμα τώρα να προβάλλουν εξωπραγματικές διεκδικήσεις με το πρόσχημα του "ψηφιακού αναλφαβητισμού". Αυτά βέβαια δε θα συνέβαιναν αν το Υπουργείο Παιδείας δεν διόριζε τους αποφοίτους κάθε πιθανής και απίθανης σχολής ως πληροφορικάριους, πρακτική που είχε ως αποτέλεσμα να ενταχθούν στους σχετικούς πίνακες ακόμα και οι απόφοιτοι του ΤΕΙ Αυτοματισμών. Υποτίθεται επίσης ότι η ραγδαία αύξηση των διαφόρων τμημάτων πληροφορικής θα οδηγούσε σε μείωση του "ψηφιακού αλφαβητισμού", και τελικά το μόνο στο οποίο κατέληξε ήταν οι αναρίθμητοι απόφοιτοί τους να απαιτούν το διορισμό τους στα σχολεία προκειμένου να μειωθεί περαιτέρω ο "ψηφιακός αναλφαβητισμός".