Ιδιωτικά πανεπιστήμια στα Βαλκάνια

Ενώ στην Ελλάδα τα κρατικά πανεπιστήμια καταβαραθρώνονται στις παγκόσμιες κατατάξεις και γίνονται περίγελως του πολιτισμένου κόσμου χάρη στο άσυλο ανιάτων αριστεριστών, στις άλλες χώρες της ευρύτερης βαλκανικής περιοχής τα ιδιωτικά πανεπιστήμια έχουν κάνει πολλά βήματα μπροστά, βήματα που τα κρατικά πανεπιστήμια των χωρών αυτών δεν είχαν καταφέρει μέχρι τώρα.

Ας αρχίσουμε από τη Βουλγαρία, για την οποία διαβάζουμε σε άρθρο της Καθημερινής:

"Πατώντας γερά στις παραδοσιακές σχέσεις με τα κράτη του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, η Βουλγαρία δομεί στέρεες γέφυρες και προς τα εκπαιδευτικά συστήματα της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Το ίδιο δείχνουν να κάνουν και άλλες γειτονικές της Ελλάδας χώρες, είτε μέσα από τις συνεργασίες εγχώριων πανεπιστημίων με ΑΕΙ της Δύσης είτε με την αυτόνομη λειτουργία δυτικών ΑΕΙ σε κάθε χώρα. Αντίθετα, η Ελλάδα προσκολλημένη στις αγκυλώσεις του θεσμικού πλαισίου αλλά και λόγω της εσωστρέφειας της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας δείχνει ότι δεν αντιλαμβάνεται τον ρόλο που μπορεί να παίξει μία περιφερειακή χώρα στο διεθνές, ιδιαίτερα ανταγνωστικό ακαδημαϊκό περιβάλλον.

Η είδηση ότι το American University of Bulgaria βρέθηκε στην πρώτη θέση των βουλγαρικών ΑΕΙ έπειτα από αξιολόγηση του υπ. Παιδείας της χώρας εντυπωσιάζει για τα γρήγορα βήματα που έχουν κάνει οι γείτονές μας. Το American University of Bulgaria ιδρύθηκε στο Μπλαγκόεβγκραντ, μια επαρχία στη νοτιοδυτική Βουλγαρία. Το πανεπιστήμιο εγκαταστάθηκε στο κτίριο που -προ 1989- φιλοξενούσε τα τοπικά γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας. Οπως έγραψε η εφημερίδα International Herald Tribune, το πανεπιστήμιο προσελκύει φοιτητές από το πρώην ανατολικό μπλοκ, δηλαδή από χώρες της κεντρικής Ασίας, την Ουκρανία, τη Μολδοβία, τη Λευκορωσία και τα Βαλκάνια."

Αυτά τη στιγμή που το αντίστοιχο Ελληνικό κρατικό εγχείρημα με τη βαρύγδουπη ονομασία "Διεθνές Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης" δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα σεβαστό όνομα στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ούτε εντός των συνόρων!

Βέβαια, το American University of Bulgaria μπόρεσε να επιτύχει γιατί δεν είχε την αντιμετώπιση που είχαν στην Ελλάδα αντίστοιχα ιδρύματα, όπως για παράδειγμα το Hellenic American University, εναντίον του οποίου η Διαμαντοπούλου κήρυξε προσωπικό πόλεμο.

Εκτός όμως από τη Βουλγαρία, και η Τουρκία δεν τα πηγαίνει καθόλου άσχημα:

"Στην Τουρκία, επίσης, φημισμένο είναι το ιδιωτικό πανεπιστήμιο Μπίλκεντ στην Αγκυρα, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «πολυεθνικό χωριό», καθώς μεγάλο μέρος του διδακτικού του προσωπικού κατάγεται από το εξωτερικό -42 χώρες- ενώ οι φοιτητές είναι από 72 χώρες. Ταυτόχρονα, οι συνεργασίες των τουρκικών ιδρυμάτων με ευρωπαϊκά και αμερικανικά ΑΕΙ αποτελούν μέσο ανάπτυξης και βελτίωσης της ποιότητας των εγχώριων ιδρυμάτων τα οποία έχουν κατορθώσει να προσελκύσουν πανεπιστημιακούς από το εξωτερικό, μειώνοντας επίσης το κύμα φυγής Τούρκων φοιτητών και επιστημόνων από τη χώρα."

Για όσους δε γνωρίζουν γιατί πρέπει να μας απασχολεί το Μπίλκεντ, πρόκειται για το Τουρκικό πανεπιστήμιο που ανέβηκε στα κορυφαία πανεπιστήμια της διεθνούς κατάταξης, όπου δε βρίσκεται κανένα από τα δημοκρατικά και δημόσια Ελληνικά πανεπιστήμια:

"Δύο τουρκικά πανεπιστήμια, το ιδιωτικό αγγλόφωνο Μπίλκεντ (Bilkent Univer-sity) και το κρατικό αγγλόφωνο Πολυτεχνείο της Μέσης Ανατολής (Middle East Technical University-METU) περιλαμβάνονται εφέτος στον κατάλογο των διακοσίων κορυφαίων πανεπιστημίων που εκδίδει περιοδικώς το Times Higher Education Supplement. Το Μπίλκεντ βρίσκεται στην 112η θέση, ενώ το METU στην 183η. Η παρουσία δύο τουρκικών πανεπιστημίων υπογράμμισε με τον τρόπο της την παντελή απουσία ελληνικών πανεπιστημίων από τον σχετικό κατάλογο.

Πού στηρίζεται όμως αυτή η επιτυχία; Δεδομένου του διαλόγου για την αναμόρφωση της ανωτάτης παιδείας στην Ελλάδα, αξίζει να εγκύψει κανείς στον τρόπο με τον οποίο τα κορυφαία τουρκικά πανεπιστήμια επιδιώκουν την ακαδημαϊκή αριστεία. Κλειδί αποτελεί η αξιολόγηση του διδακτικού προσωπικού. Κάθε καθηγητής κρίνεται ετησίως βάσει τόσο της διδακτικής του επάρκειας, όσο και του ερευνητικού του έργου. Η επιτυχής διδασκαλία και το πλούσιο ερευνητικό έργο αποτελούν προϋπόθεση για την μονιμοποίηση και προαγωγή στα δημόσια ιδρύματα, ακόμη και για την ανανέωση της σύμβασης εργασίας στα ιδιωτικά.

Για την κρίση του διδακτικού έργου λαμβάνονται υπ’ όψιν και οι απόψεις των φοιτητών οι οποίες υποβάλλονται γραπτώς και ανωνύμως στο τέλος του εξαμήνου και γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας υπό συνθήκες που εγγυώνται το αδιάβλητο της διαδικασίας. Τα αποτελέσματα της φοιτητικής αξιολογήσεως αναρτώνται στις σχετικές ιστοσελίδες των μαθημάτων και είναι προσβάσιμες σε όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα.

Οσον αφορά το ερευνητικό έργο, αυτό θεωρείται εξίσου σημαντικό με το διδακτικό. Το πανεπιστήμιο διαθέτει στα μέλη του την κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή (βιβλιοθήκες, πρόσβαση σε ηλεκτρονική βάση δεδομένων κ.λπ.), καθώς και τον αναγκαίο χρόνο για τη διεξαγωγή της έρευνας και τη συγγραφή των πορισμάτων της. Για τη διασφάλιση του ποιοτικού ελέγχου του ακαδημαϊκού έργου προτεραιότητα λαμβάνουν οι δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, τα οποία έχουν συμπεριληφθεί στους δείκτες SCI, SSCI και AHCI του κορυφαίου παγκοσμίως οίκου πιστοποίησης Thomson Scientific. Η διδασκαλία και η έρευνα σε γλώσσες άλλες από την τουρκική -αγγλική κυρίως, αλλά και γαλλική και γερμανική- δεν θεωρείται προσβολή της εθνικής αξιοπρέπειας, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για την ενεργό συμμετοχή των πανεπιστημίων στις διεθνείς ακαδημαϊκές εξελίξεις."

Φαίνεται όμως ότι στην Τουρκία κάνουν και άλλα πράγματα διαφορετικά από την Ελλάδα, και ένα από αυτά είναι να δίδεται η δυνατότητα στη μέση οικογένεια να δει το παιδί της να επιτυγχάνει επιστημονικά χωρίς να πρέπει να περάσει από τις συμπληγάδες της Αριστεράς και των πολιτικών και οικονομικών τζακιών:

"η επιτυχημένη λειτουργία των κορυφαίων τουρκικών πανεπιστημίων οφείλεται και στην άνθηση του θεσμού των προτύπων σχολείων. Τα πρότυπα δημόσια σχολεία μέσης εκπαίδευσης (Anadolu Liseleri) τα οποία λειτουργούν σε κάθε πρωτεύουσα νομού τροφοδοτούν κάθε χρόνο με χιλιάδες αριστούχους την τουρκική ανώτατη παιδεία. Αντίθετα με ό,τι ίσως πιστεύεται, οι καλύτεροι φοιτητές των τουρκικών ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν είναι συνήθως απόφοιτοι ιδιωτικών σχολείων και γόνοι της οικονομικής και πολιτικής ελίτ της χώρας, αλλά απόφοιτοι προτύπων δημοσίων σχολείων και γόνοι μεσοαστικών και μικροαστικών οικογενειών που σπουδάζουν ως υπότροφοι."

Το γεγονός ότι η Τουρκία κατάφερε να κάνει τόσα βήματα ενώ η Ελλάδα παραμένει προσκολλημένη στην απέχθεια για την αριστεία, στην αναγωγή συγκεκριμένων κύκλων κρατούντων σε μία ιδιόμορφη μορφή αριστοκρατίας και στα εφευρήματα του "ασύλου" και του "δημοκρατικού και δημόσιου πανεπιστημίου" θα έπρεπε να προβληματίσει βαθιά την Ελληνική κοινωνία, που βλέπει με απάθεια τη χώρα να μετατρέπεται σε φτωχό συγγενή των άλλων Βαλκανικών χωρών.

Οι καθηγητοπατέρες των ΙΕΚ: ΣΕΑΕ

Αν οι συνδικαλιστάδες του ΕΔΙΕΚ καταδικάζονται και αποδοκιμάζονται από αυτούς του ΣΕΑΕ ως συστημικοί, οι υποτίθεται εκπρόσωποι της ανέντακτης αριστερής νομεκλατούρας συνδικαλιστάδες του ΣΕΑΕ δείχνουν πως δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους αντίζηλούς τους του ΕΔΙΕΚ.

Με μία πρωτοφανή για την ορθότητά της απόφαση, το ΙΔΕΚΕ αποφάσισε να μη μπορεί κάποιος να εργάζεται ταυτόχρονα σε διαφορετικές δομές του ΙΔΕΚΕ. Η ορθότητα της απόφασης αυτής έγκειται στο ότι είναι αδιανόητο σε εποχές οικονομικής κρίσης κάποιοι να μοιράζονται τις υπάρχουσες ωρομισθίες, αναδεικνυόμενοι σε ιδιότυπους προνομιούχους.

Αν το ΙΔΕΚΕ αποφάσιζε επίσης να μη μπορεί κάποιος με σταθερή σχέση εργασίας να εργάζεται ταυτόχρονα και ως ωρομίσθιος, θα πετύχαινε ένα ακόμα θετικό βήμα που θα το απομάκρυνε από τη βεβαρημένη ιστορία του.

Κι όμως, αυτή η ορθή απόφαση του ΙΔΕΚΕ δε βρίσκει καθόλου σύμφωνους τους καθηγητοπατέρες του ΣΕΑΕ, για λόγους που μπορεί ο καθένας να φανταστεί:

"Θεωρούμε απαράδεκτη και χωρίς καμία λογική την απόφαση του Ι.Δ.ΕΚ.Ε. να μην επιτρέπει σε ασφαλισμένους του Ι.Κ.Α, και μόνο για αυτούς, να εργάζονται ταυτόχρονα σε δυο διαφορετικές δομές ή να αναλάβουν 2 τμήματα.

...Η απόφαση αυτή επιβάλλει το καθεστώς της μερικής και ελαστικής απασχόλησης, γεγονός που υποβαθμίζει ξεκάθαρα την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Επιπλέον, τέτοιου είδους διατάξεις στρέφονται κατά των ίσων δικαιωμάτων πρόσβασης στην εργασία και έχουν κριθεί αντισυνταγματικές από τον ’ρειο Πάγο."

Ιδιότυπη η αντίληψη περί ισότητας των συνδικαλιστάδων του ΣΕΑΕ, οι οποίοι επίσης διαμαρτύρονται για τα κριτήρια πρόσληψης:

"Θεωρούμε μείζονος σημασίας το ζήτημα των κριτηρίων με βάση τα οποία θα προσληφθούν οι εκπαιδευτικοί την επομένη εκπαιδευτική περίοδο. Ζητούμε την πλήρη διαφάνεια και για αυτό το λόγο θα υποβάλουμε και τις θέσεις μας σχετικά με την κατάθεση των δικαιολογητικών και την μοριοδότηση των προσόντων. Κάθε χρόνο, για έναν ανεξήγητο λόγο αλλάζουν τα κριτήρια πρόσληψης."

Τα κριτήρια πρόσληψης παραμένουν κάθε χρόνο ίδια, και ουσιαστικά συνοψίζονται στο πόσο στενή σχέση έχει κάποιος με εκπαιδευτικούς ή πολιτικούς παράγοντες. Είναι ιδιαίτερα περίεργο το πως τα μέλη του ΣΕΑΕ δείχνουν να αγνοούν αυτή την πραγματικότητα, η οποία άλλωστε επέτρεπε τόσα χρόνια σε κάποιους να μοιράζονται μεταξύ τους όλες τις διαθέσιμες ωρομισθίες. Για τα κριτήρια που προτείνει το ΣΕΑΕ, υποτίθεται υπερασπιζόμενο τη διαφάνεια, μας ενημερώνει άλλη ανακοίνωσή του:

"Με στόχο να γίνει ένα πρώτο βήμα ώστε να υπάρχει διαφάνεια κατά τις προσλήψεις εκπαιδευτικών στα δημόσια ΙΕΚ, προτείνουμε:

α) Τη δημιουργία ανεξάρτητης υπηρεσίας που θα υπάγεται στο Υπ. Παιδείας σε κάθε νoμό που υπάρχουν ΙΕΚ. Στην υπηρεσία αυτή θα γίνεται η κατάθεση και η επεξεργασία των δικαιολογητικών του κάθε υποψηφίου.

β) Η κατάθεση των δικαιολογητικών θα πρέπει να ολοκληρώνεται τουλάχιστον δυο μήνες πριν την έναρξη των μαθημάτων ώστε να υπάρχει και ένα εύλογο περιθώριο ενστάσεων.

γ) Κάθε υποψήφιος κατά την κατάθεση των δικαιολογητικών για τα μαθήματα που ενδιαφέρεται και μπορεί με βάση την πιστοποίηση να διδάξει, θα καταθέτει και δήλωση των περιοχών � ΙΕΚ που επιθυμεί να προσληφθεί.

δ) Η υπηρεσία μετά την επεξεργασία των δικαιολογητικών θα δημοσιοποιεί πίνακες που θα φαίνεται η μοριοδότηση του κάθε υποψήφιου. "

Με άλλα λόγια, η πρόταση του ΣΕΑΕ για διαφάνεια είναι οι υποψήφιοι να καταθέτουν τις αιτήσεις τους σε μία κεντρική υπηρεσία αντί για κάθε ΙΕΚ χωριστά, ώστε και οι αντίστοιχες ζυμώσεις να γίνονται σε κεντρικό επίπεδο. Η υποτιθέμενη δημοσιοποίηση της μοριοδότησης υποτίθεται πως ισχύει ήδη εδώ και χρόνια στα ΙΕΚ του ΟΑΕΔ, αλλά κατά περίεργο τρόπο κάποιοι εξακολουθούν να βρίσκουν τον τρόπο να ευνοούνται, και μάλιστα με τη σφραγίδα της "διαφανούς διαδικασίας".

Στο πως θα γίνεται η υποτιθέμενη μοριοδότηση μας απαντούν οι φωστήρες του ΣΕΑΕ:

"Κατά την μοριοδότηση των προσόντων προτείνουμε να λαμβάνονται κατά σειρά προτεραιότητας τα παρακάτω:

α) Διδακτική εμπειρία στα δημόσια ΙΕΚ

β) Διδακτική εμπειρία στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα.

γ) Μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί τίτλοι σπουδών

δ) Εργασιακή εμπειρία στην περίπτωση πρόσληψης εκπαιδευτή για εργαστήρια που περιέχουν υψηλό κίνδυνο κατά την χρήση, μέσων (π.χ. χρήση οξυγόνου, χημικών ουσιών κ.α.)

ε) Κοινωνικά κριτήρια (ανεργία, οικογενειακά βάρη).

στ) Πτυχία ξένων γλωσσών, χρήσης υπολογιστών σε περίπτωση ισοψηφίας κατά την μοριοδότηση."

Με άλλα λόγια, όσοι ευνοήθηκαν από το σύμφωνα με το ΣΕΑΕ αδιαφανές μέχρι τώρα πελατειακό καθεστώς προσλήψεων θα έχουν άμεση προτεραιότητα στο να συνεχίσουν να προσλαμβάνονται.

Οι μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί(!) τίτλοι σπουδών σίγουρα βρίσκουν μεγάλη εφαρμογή στο περιβάλλον των ΙΕΚ, όπως φαίνεται καθαρά στα διάφορα βίντεο που κοσμούν το youtube.

Τα κοινωνικά κριτήρια έρχονται σχεδόν τελευταία για τους κοινωνικά ευαίσθητους αριστερούς του ΣΕΑΕ, ώστε να συνεχίσουν να προσλαμβάνονται οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί των γειτονικών σχολείων και γιατί όχι και οι συνταξιούχοι.

Όσο για τα πτυχία ξένων γλωσσών και χρήσης υπολογιστών, η μοριοδότησή τους τί νόημα μπορεί να έχει όταν πολλά μαθήματα είναι τελείως άσχετα με τα δύο αυτά αντικείμενα; Εκτός αν στις ξένες γλώσσες περιλαμβάνονται και τα καλιαρντά, για να συνεννοούνται καλύτερα οι καθηγητές με τους σπουδαστές.

Εκτός από καθηγητοπατέρες, οι συνδικαλιστάδες του ΣΕΑΕ είναι και σπουδαστοπατέρες, παίρνοντας μαζί τους στις συναντήσεις με παράγοντες του Υπουργείου Παιδείας και συνδικαλιστές σπουδαστές. Το αίτημα των συνδικαλιστάδων σπουδαστών για τακτικότερη διεξαγωγή των εξετάσεων πιστοποίησης δεν είναι άσχετο με τα οικονομικά αιτήματα των συνδικαλιστάδων του ΣΕΑΕ: Από τη διεξαγωγή των εξετάσεων πιστοποίησης κάποιοι κερδίζουν μεγάλα ποσά.

Προκειμένου να αρθούν όλες αυτές οι στρεβλώσεις, η μόνη λύση είναι η οριστική κατάργηση των δημοσίων ΙΕΚ, τα οποία έχουν μετατραπεί σε εστίες διαφθοράς και σπατάλης του χρήματος των φορολογουμένων. Δεν υπάρχει καμία άλλη διέξοδος από την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί τόσο στο ζήτημα των προσλήψεων όσο και στο ζήτημα της υποτιθέμενης εκπαίδευσης που οι αφελείς πιστεύουν ότι παρέχεται στα ΙΕΚ.

Οι καθηγητοπατέρες των ΙΕΚ: ΕΔΙΕΚ

Η γενική συνέλευση του ΕΔΙΕΚ στις 7 Μαίου αποτελεί απόδειξη της τραγελαφικότητας των επίδοξων συνδικαλιστάδων που εσχάτως ερίζουν για τον αμαρτωλό χώρο των ΙΕΚ.

Ο βασικός προβληματισμός των παρευρισκομένων ήταν το πως θα εξασφαλίσουν την αποπληρωμή των ποσών που τους χρωστά το κράτος εδώ και τρία(!) χρόνια. Εκείνο που κανείς δε θέλει να πει είναι γιατί κατά τη διάρκεια αυτών των τριών χρόνων συνέχισαν να διεκδικούν με τους γνωστούς τρόπους αυτές τις θέσεις.

Ο δεύτερος προβληματισμός των παρευρισκομένων ήταν ότι μπορεί πολλά ΙΕΚ να κλείσουν λόγω της οικονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα να μειωθούν φυσικά και οι αντίστοιχες θέσεις.

Ποιοί όμως είναι αυτοί που ανησυχούν για τη θέση τους, την οποία εξασφάλισαν με τους γνωστούς τρόπους επί τρία χρόνια παρά το γεγονός της μη καταβολής των ωρομισθιών;

Αυτό το προσδιορίζει η ίδια η ανακοίνωση του ΕΔΙΕΚ:

"Γι αυτό χωρίς λόγια, χωρίς αναστολές, χωρίς πισωγυρίσματα, συνάδελφοι εκπαιδευτές σε όποια οικονομική τάξη και αν ανήκετε, σε όποιο παράλληλο εργασιακό καθεστώς και αν εμπλέκεστε, στις 7 Μαΐου αρχίζει η εποχή της δράσης και της έμπρακτης απόδειξης."

Μήπως λοιπόν αυτά τα καλέσματα σε αγώνες αφορούν συνταξιούχους, δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, και φυσικά μονίμους εκπαιδευτικούς όπως στην περίπτωση του Σπυρίδωνα Σκανιάκου;

Για να υπογραμμιστεί η υποκρισία αυτής της κίνησης, η αίθουσα για τη συνέλευση παραχωρήθηκε δωρεάν από το Metropolis ως ένδειξη συμπαράστασης στον αγώνα των "ωρομίσθιων", τη στιγμή που το ίδιο το Metropolis καταγγέλεται συνεχώς τους τελευταίους μήνες για καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των υπαλλήλων του!

Ιδιαίτερα υποκριτικές και οι αποστροφές του τύπου "δεν είμαστε επαγγελματίες συνδικαλιστές" όταν αυτές προέρχονται ακριβώς από περιφερόμενους συνδικαλιστές.

Η ουσία πίσω από κινήσεις τύπου ΕΔΙΕΚ είναι ότι αυτές γίνονται για να εξασφαλίσουν τα δικαιώματά τους κάποιοι που για χρόνια έπαιρναν από τα ΙΕΚ ένα επιπλέον εισόδημα ως "ωρομίσθιοι". Αν το ΙΔΕΚΕ αποφάσιζε άμεσα την εξόφλησή τους και τους διαβεβαίωνε πως ούτε ο αριθμός των ΙΕΚ θα μειωθεί ούτε το μέσο τους θα παύσει να ισχύει, η κίνηση θα διαλυόταν την επόμενη ημέρα και όλα θα ήταν πάλι τέλεια στο χώρο των ΙΕΚ.

Αξιολόγηση Ελληνικών πανεπιστημίων

Παρακολουθώντας τις ανακοινώσεις για τις επιτροπές αξιολόγησης των διαφόρων πανεπιστημιακών τμημάτων, δε μπορούμε να μην κάνουμε μία ουσιώδη παρατήρηση για τη σύνθεση των επιτροπών αυτών.

Όλα τα μέλη τους είναι σαφέστατα Ελληνικής καταγωγής, και πάντοτε κάποιο από αυτά προέρχεται από πανεπιστήμιο της Κύπρου.

Πιθανόν η επιστημονική διαδρομή τους να είναι άριστη, όμως το γεγονός αυτό δε μπορεί να μην προκαλεί συνειρμούς ενδοοικογενειακής συννενόησης, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που τα μέλη αυτά προέρχονται από Ελληνικά πανεπιστήμια και έχουν λάβει προνομιακή βοήθεια από Έλληνες πανεπιστημιακούς για την προώθηση της καριέρας τους στο εξωτερικό.

Για παράδειγμα, εάν κάποιος ως φοιτητής έλαβε προνομιακή βοήθεια με τη μορφή συστατικών επιστολών, υποτροφιών και προώθησης σε συγκεκριμένες θέσεις μέσω των γνωριμιών κάποιων καθηγητών (οφέλη που τα Ελληνικά πανεπιστήμια κρατούσαν πάντα για συγκεκριμένες ομάδες φοιτητών), θα διανοηθεί τώρα να χαρακτηρίσει το τμήμα από το οποίο ξεκίνησε ως ανεπαρκές, και θα τολμήσει να δυσαρεστήσει τους ευεγέρτες του;

Το κόστος της "δωρεάν εκπαίδευσης"

Αφού για δεκαετίες το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε με όλες τις σοσιαλιστικές δυνάμεις του στην εξαθλίωση της δημόσιας εκπαίδευσης και στην παγίωση της εκπαιδευτικής διαφθοράς, επιτέλους η Διαμαντοπούλου αποφάσισε να πει μία σημαντική αλήθεια.

Διαβάζουμε στην εφημερίδα Ημερησία:

"Ενδεικτικά, η υπουργός Παιδείας ανέφερε ότι υπάρχει τμήμα ΤΕΙ που λειτουργεί στην περιφέρεια με κόστος 42.000 ευρώ ανά φοιτητή, όταν το μέσο κόστος λειτουργίας στο κορυφαίο αμερικανικό Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είναι 32.000 δολάρια (!).

...Σύμφωνα με στοιχεία που έχει συγκεντρώσει το υπουργείο, υπάρχουν Τμήματα που δεν προχωρούν σε διαγραφές «αιώνιων» φοιτητών από τα μητρώα τους και άλλα που ανεβάζουν τον πήχυ δυσκολίας των σπουδών για να επιμηκύνουν τη διάρκειά τους και να διατηρούν υψηλό αριθμό φοιτητών."

Φυσικά αυτά είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Όμως, όποιος τα έλεγε δεχόταν τις επιθέσεις των "δημοκρατικών" που μιλούσαν για "αντιδραστική κριτική". Το αποτέλεσμα ήταν να χάνονται κονδύλια μέσα σε δαιδαλώδεις διαδρομές, να γίνονται αθρόες προσλήψεις ανίκανων και να λειτουργούν διάφορα παραμάγαζα, άλλοτε με κομματικό και άλλοτε με οικογενειακό χαρακτήρα.

Φαίνεται λοιπόν πως πρέπει να ευγνωμονούμε το μνημόνιο που τώρα η πολιτική ηγεσία δυσκολεύεται να συνεχίσει να καλύπτει την κατάσταση αυτή.

500.000 ευρώ για τα δημόσια ΙΕΚ

Φαίνεται πως το όργιο σπατάλης γύρω από τα δημόσια ΙΕΚ δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ. Άραγε αυτός να είναι ο λόγος που το μεγάλο σκάνδαλο στον ΟΕΕΚ θάφτηκε παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες για τη δήθεν κάθαρση;

Διαβάζουμε ανάμεσα στα άλλα έξοδα του Υπουργείου Παιδείας:

"Προκήρυξη για αποτύπωση και αξιολόγηση των δημοσίων ΙΕΚ της χώρας, με προϋπολογισμό 500.000 ευρώ (ημερομηνία 21/4/2011, αρ. πρωτοκόλλου 5427)."

Δηλαδή όλοι οι υπάλληλοι του ΟΕΕΚ (που στη συνέχεια πήραν μετάταξη για την ΚΥ του Υπουργείου Παιδείας) και οι διάφοροι διευθυντές που καμαρώνουν σαν παγώνια δεν είναι σε θέση να αναλάβουν τη διαδικασία αυτή; Ή μήπως η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας προσπαθεί να μας πει πως δεν εμπιστεύεται όλους αυτούς που κατά καιρούς βολεύονται με διάφορους τρόπους σε αυτές τις θέσεις;

Όσο για την αξιολόγηση των δημοσίων ΙΕΚ της χώρας, προτείνουμε στην Υπουργό κάτι πολύ απλό (μιά και οι κηφήνες της αυλής της είναι πολύ ανίκανοι για να της το προτείνουν εκείνοι): Να ψάξει στο youtube για τα βίντεο που ανεβάζουν οι φερέλπιδες σπουδαστές των ΙΕΚ, εκείνοι δηλαδή που οι δεξιοί και αριστεροί πολιτικάντηδες παρουσιάζουν ως "εργαζόμενους φτωχούς οικογενειάρχες που σπουδάζουν". Στη συνέχεια, να πάει η ίδια σε ένα ΙΕΚ, και να ζητήσει να παρακολουθήσει το μάθημα που γίνεται, και στη συνέχεια να ελέγξει τα έγγραφα του ΙΕΚ, από αυτά που αφορούν την επιλογή των εκπαιδευτών μέχρι αυτά που αφορούν απουσίες και βαθμούς, και γιατί όχι να ζητήσει και διάφορα στατιστικά στοιχεία για όσους έχουν αποφοιτήσει, όπως τη σύγκριση των γραπτών τους στις εξετάσεις του ΙΕΚ και της πιστοποίησης.

Επίσης να περιηγηθεί στους χώρους του ΙΕΚ, ακόμα και εν ώρα μαθήματος, αν και το youtube θα της έχει ήδη απαντήσει στο θέμα αυτό.

Φυσικά, μετά από μία τέτοια έρευνα θα πρέπει να διατάξει το άμεσο κλείσιμο των δημοσίων ΙΕΚ, και είναι γνωστό πως κανένας πολιτικός δε θέλει να αναλάβει αυτό το πολιτικό κόστος...

ΕΛΙΑΜΕΠ και ακαδημαϊκές δάφνες

Το πάντα μαχητικό blog Hellenic Revenge φιλοξενεί μία σειρά από ενδιαφέρουσες αναρτήσεις γύρω από το ΕΛΙΑΜΕΠ. Σε αυτές θίγονται πολλά σκοτεινά σημεία γύρω από το πως κάποιοι κύκλοι όχι μόνο δημιουργούνται, αλλά και εξασφαλίζουν τη διαιώνισή τους, και το θέμα έχει και ιδιαίτερο εκπαιδευτικό ενδιαφέρον, καθώς αποκαλύπτονται καυτές λεπτομέρειες γύρω από "ακαδημαϊκές" πρακτικές, οι οποίες δεν περιορίζονται φυσικά μόνο στους κύκλους του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Ας αρχίσουμε με το δεύτερο μέρος, στο οποίο γίνεται λόγος για τις σπουδές του Ευάγγελου Βενιζέλου:

"Μπήκε στη Νομική Θεσσαλονίκης, κατάφερε να γοητεύσει την κόρη του Μπακατσέλου και να ανέλθει κοινωνικώς. Ποίος ο Μπακατσέλος; Μεγαλέμπορος ειδών υγιεινής στη συμπρωτεύουσα και το κυριότερο- χρηματοδότης του Μητσοτάκη. Έτσι, χάρη στον δεσμό του με την δίδα Μπακατσέλου, ο Βαγγέλης Τουρκοτζόγλου/Τούρκογλου απέκτησε πολιτικές φιλοδοξίες. ’λλαξε λοιπόν το όνομά του από Τουρκοέτσι σε Βενιζέλος, διατυμπάνιζε πως η οικογένειά του καταγόταν από την... Εύβοια και ρίχτηκε να σταδιοδρομήσει στο ΠΑΣΟΚ.

Μετά τη μεταπολίτευση του 1974, βρέθηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ο Δημήτριος Τσάτσος... ξέρετε το «παχύδερμο της δημοκρατίας» που λένε. Σε αυτόν κόλλησε χάρη στην Μπακατσέλου ο Τουρκοτζόγλου/Τούρκογλου/Βενιζέλος, πήρε και «ειδικότητα» στο «Συνταγματικό Δίκαιο» και πήγε στη Γαλλία για μεταπτυχιακές σπουδές. Εκεί δεν τα πήγε τόσο καλά όσο στη Θεσσαλονίκη, εργαζότανε με διάφορους τρόπους σε ένα σούπερμάρκετ αλλά τον είχανε στο μάτι...δεν ξέρουμε το γιατί..... τελοσπάντων το «παιδί» δεν μπόρεσε να κάνει διδακτορικό στη Γαλλία, όπως επιθυμούσε. Γύρισε λοιπόν στη Θεσσαλονίκη όπου με Μπακατσέλους, Τσάτσους, Μητσοτάκηδες κ.τ.λ. αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής και έγινε μετά και βοηθός καθηγητή. Βέβαια, το διδακτορικό του ελάχιστοι το ξέρουν και ακόμα λιγότεροι το έχουν δει. Τι τον νοιάζει όμως; ’μα έχεις τον Μητσοτάκη πίσω σου..."

Θα σταθούμε σε δύο σημεία, και το πρώτο είναι το πως κάποιοι αποκτούν διδακτορικά τα οποία όχι μόνο δεν έχει δει κανένας, αλλά πολλές φορές και οι ίδιοι οι "διδάκτορες" προτιμούν να μην αναφέρονται σε αυτά. Το Ελληνικό πανεπιστήμιο είναι γεμάτο από τέτοιες περιπτώσεις, όπως και από αμέτρητες περιπτώσεις όπου κάποιοι κατάφεραν να περάσουν μαθήματα με "10" χωρίς να εμφανιστούν στις εξετάσεις. Ποτέ όμως δεν έγινε οποιαδήποτε κίνηση για να επέλθει διαφάνεια και αξιοκρατία. Ας μην ξεχνούμε όμως και τα παιδιά-θαύματα, όπως τη Νατάσα Καραμανλή-Παζαϊτη, η οποία πέρασε σε μία ημέρα όλα τα μαθήματα της Ιατρικής.

Το δεύτερο σημείο στο οποίο θα σταθούμε έχει να κάνει με το γεγονός ότι μεγάλος αριθμός πολιτικών φέρεται να έχει κάνει σπουδές στη Γαλλία, και μάλιστα για κάποιους από αυτούς προκαλεί απορία το πως μπόρεσαν να χρηματοδοτήσουν τις σπουδές τους, και μάλιστα σε καιρούς υποτιθέμενης οικονομικής δυσχέρειας. Και πριν κάποιος πει πως μπορεί να δούλευαν γκαρσόνια, θα θυμίσουμε πως πολλοί από αυτούς διαφημίζουν την "κοινωνική δράση" που ανέπτυξαν κατά την περίοδο των σπουδών τους.


Στο τρίτο μέρος γίνεται αναφορά στην αποδόμηση της παιδείας στην Ελλάδα:

"Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είχε τελείως ξεχαρβαλωθεί. (Όπως θα θυμούνται οι παλαιότεροι, το ξεχαρβάλωμα των Δημοτικών και των Γυμνασίων το είχε επιτελέσει ο Λευτέρης Βερυβάκης, πρώτος «υπουργός» «Εθνικής» Παιδείας του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος �ΠΡΩΤΟΣ- άφησε να προβιβαστούν από τάξη σε τάξη όσους είχανε κοπεί στις εξετάσεις.)"

Το πως οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε με μακροχρόνιο ορίζοντα η αποδόμηση της παιδείας στην Ελλάδα είναι ένα θέμα που θα μας απασχολήσει πολλές φορές στο μέλλον, και θα αναφερθούμε σε αυτό με πολλές λεπτομέρειες.

Άλλο ένα απόσπασμα δείχνει το σύστημα καθηγητοποίησης στην Ελλάδα:

"Με το που �δήθεν- «ρίχνει» ο Μητσοτάκης τον Παπανδρέου, οι Κουλουμπής και Σβολόπουλος κατεβαίνουνε στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο Τουρκοτζόγλου/Τούρκογλου/Βενιζέλος έμεινε στη Θεσσαλονίκη, για να γίνει υπουργός του ΠΑΣΟΚ. Προτού φύγει όμως ο Κουλουμπής, έγινε �με τη βοήθεια του Σβολόπουλου- πρόεδρος του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (ΙΜΧΑ). (Ο Σβολόπουλος ήταν διευθυντής του από το 1982). Ο Κουλουμπής κάθησε για λίγο εκεί. Το θέμα ήταν να προωθήσει στο ΙΜΧΑ τον Βάσο Κόντη, ο οποίος από επίκουρος καθηγητής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης βρέθηκε εν μια νυκτί σχεδόν καθηγητής πρωτοβάθμιος. Πώς τα κατάφερε; Χάρη στον Κουλουμπή!"

Η σειρά άρθρων για το ΕΛΙΑΜΕΠ έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αποκαλύπτει πολλά από το παρασκήνιο, τόσο το πολιτικό όσο και το ακαδημαϊκό. Αξίζει να τη διαβάσετε.