Το 2ο Λύκειο Γιαννιτσών και οι απουσίες των μαθητών

Το σύνολο των καθηγητών του 2ου Λυκείου Γιαννιτσών καταδικάστηκε σε αρκετά αυστηρές ποινές για την υπόθεση της παράτυπης δικαιολόγησης απουσιών σε μαθητές.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Αγγελιοφόρος:

"Η ακροαματική διαδικασία που ξεκίνησε στις 9 Δεκεμβρίου ολοκληρώθηκε αργά το βράδυ της Δευτέρας, με το σύνολο των καθηγητών του σχολείου να κάθονται στο σκαμνί έπειτα από τη μήνυση του πρώην διευθυντή του σχολείου και νυν συμβούλου εκπαίδευσης Θεσσαλίας, ότι τη σχολική χρονιά 2008 - 2009 είχαν δικαιολογήσει απουσίες τεσσάρων μαθητών που φοιτούσαν τότε στη Β΄ Λυκείου, μετά την παρέλευση του δεκαημέρου που προβλέπει η νομοθεσία, ενώ αθώοι κρίθηκαν για την κατηγορία της παραποίησης βαθμολογιών.

Μαζί με τους καθηγητές του σχολείου που καταδικάστηκαν σε ένα χρόνο φυλάκισης με τριετή αναστολή, κατηγορήθηκαν και τρεις παθολόγοι ιατροί που χορήγησαν βεβαιώσεις απουσίας των μαθητών, στους οποίους επιβλήθηκε 18μηνη φυλάκιση, ενώ ποινές επιβλήθηκαν και για τον προϊστάμενο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και δύο μητέρες μαθητών."

Σύμφωνα με την εφημερίδα Αυγή:

"Η ιστορία αυτή ξεκίνησε πριν από δύο περίπου χρόνια, όταν ο τότε διευθυντής του σχολείου και νυν σύμβουλος Περιφερειακής Εκπαίδευσης Θεσσαλίας μήνυσε ολόκληρο τον σύλλογο καθηγητών για αλλοίωση βαθμολογίας και για το γεγονός ότι δέχτηκαν εκπρόθεσμα δικαιολογητικά για 4 μαθητές που είχαν ξεπεράσει το όριο των απουσιών. Η απόφαση για τα παραπάνω πάρθηκε τότε με τη σύμφωνη γνώμη όλων των καθηγητών του συλλόγου, οι οποίοι έκριναν ότι θα έπρεπε να δεχθούν τα ιατρικά δικαιολογητικά παρά την πάροδο του δεκαπενθημέρου, του επιτρεπτού νομικά ορίου για την κατάθεσή τους, εξαιτίας των σοβαρών κοινωνικών και προσωπικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν οι μαθητές. Εξάλλου αυτό συνιστά πάγια πρακτική των καθηγητών που λαμβάνει υπόψη της την καθημερινότητα τόσο των σχολείων όσο και των οικογενειών των μαθητών. Να σημειωθεί ότι ένας από τους τέσσερις μαθητές πάσχει από εγκεφαλική παράλυση και έχει 80% αναπηρία, ενώ ο δεύτερος από αυτοάνοση ασθένεια που προκαλεί δυσκαμψία. Η απόφαση του διευθυντή να «κόψει» τους τέσσερις μαθητές και επομένως να αφήσει δύο από αυτούς στάσιμους για δεύτερη χρονιά στην ίδια τάξη προκάλεσε από εκείνη τη στιγμή την αντίδραση των μαθητών του σχολείου, των γονιών, αλλά και της τοπικής ΕΛΜΕ. Στην εξέλιξη αυτή παρενέβη τότε και ο προϊστάμενος του Γραφείου της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ο οποίος κατηγόρησε τον διευθυντή για το ότι δεν έδειξε πνεύμα συνεργασίες και υπευθυνότητας και τον απέπεμψε από πρόεδρο της Λυκειακής Επιτροπής των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Μετά από τη μήνυση του πρώην διευθυντή, ολόκληρος ο σύλλογος των καθηγητών, οι ιατροί που εξέδωσαν τα πιστοποιητικά, οι γονείς δύο μαθητών και ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας σύρθηκαν στα δικαστήρια σε μια δίκη που ξεκίνησε στις 9 Δεκεμβρίου, κράτησε ένα μήνα και αναστάτωσε όλη την πόλη των Γιαννιτσών."

Προφανώς η απώλεια του bonus του προέδρου της Λυκειακής Επιτροπής των Πανελλαδικών Εξετάσεων οδήγησε τον τωρινό σύμβουλο Περιφερειακής Εκπαίδευσης Θεσσαλίας Μιχάλη Λούση σε δραστικές λύσεις, που κατέληξαν στην απόφαση του δικαστηρίου.

Σίγουρα δεν είναι εύκολο να καταλήξει κάποιος σε συμπεράσματα για το ποιά από τις δύο πλευρές είχε δίκιο και ποιά άδικο. Το πιθανότερο είναι ότι και οι δύο πλευρές έχουν άδικο, αν κρίνουμε από τα σχόλια που δημοσιεύτηκαν τόσο στο Capital όσο και στα Νέα. Σταχυολογούμε μερικά από αυτά:

"Ας λείψουν επιτέλους τα σχόλια των άσχετων για παιδιά με κινητικές δυσκολίες, αυτοάνοσο νόσημα και χωρισμένων γονιών (!).
Οι απουσίες γίναν απο εντελώς υγιή παιδιά (όποιος υποστηρίζει το αντίθετο είτε δεν είναι γνώστης της πραγματικότητας, είτε ενεργεί εσκεμμένα).
Μπορεί να μου πει ο κύριος/κυρία "έλεος" ποιό απο τα παιδιά Β Λυκείου, παρόλη την "αναπηρία" του ήταν αυτό που κατά παράβαση των κανονισμών και της εντολής του λυκειάρχη πήγε στην πενθήμερη εκδρομή της Γ Λυκείου στη Ρόδο και γύρισε την επόμενη μέρα κατόπιν παρέμβασης εισαγγελέως;;; Μήπως η εισαγγελέας δεν έπρεπε να παρέμβει;
Για να δούμε πόσα ξέρουν όλοι αυτοί που υποστηρίζουν αυτό το αίσχος και είναι αντίθετοι με την απόφαση της δικαιοσύνης;
Μπορώ να σας βοηθήσω, είναι γένους θηλυκού και το επώνυμο αρχίζει απο Μ. Έπασχε απο κάτι η συγκεκριμένη μαθήτρια; ΟΧΙ.
Οι γιατροί καταδικάστηκαν γιατί υπέγραψαν πιστοποιητικά που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι τα παιδιά είχαν προβλήματα υγείας; Αν ήταν έτσι έχει κανείς την εντύπωση ότι το δικαστήριο δεν θα το είχε λάβει σοβαρά υπ΄ όψην του;;; Όσον αφορά τα συλλαλητήρια εναντίον της απόφασης, αυτό αν είσαστε πραγματικά απο τα Γιαννιτσά κύριε/κυρία "έλεος" θα ξέρατε ότι είχαν υποκινηθεί απο τους καταδικασθέντες (τα παιδιά άλλο που δεν θέλουν να χάσουν μάθημα, όλοι μας παιδιά έχουμε και παιδιά είμασταν κάποτε και ξέρουμε!)."

"Ας λείψουν επιτέλους τα σχόλια των άσχετων για παιδιά με κινητικές δυσκολίες, αυτοάνοσο νόσημα και χωρισμένων γονιών (!).
Οι απουσίες γίναν απο εντελώς υγιή παιδιά (όποιος υποστηρίζει το αντίθετο είτε δεν είναι γνώστης της πραγματικότητας, είτε ενεργεί εσκεμμένα).
Μπορεί να μου πει ο κύριος/κυρία "έλεος" ποιό απο τα παιδιά Β Λυκείου, παρόλη την "αναπηρία" του ήταν αυτό που κατά παράβαση των κανονισμών και της εντολής του λυκειάρχη πήγε στην πενθήμερη εκδρομή της Γ Λυκείου στη Ρόδο και γύρισε την επόμενη μέρα κατόπιν παρέμβασης εισαγγελέως;;; Μήπως η εισαγγελέας δεν έπρεπε να παρέμβει;
Για να δούμε πόσα ξέρουν όλοι αυτοί που υποστηρίζουν αυτό το αίσχος και είναι αντίθετοι με την απόφαση της δικαιοσύνης;
Μπορώ να σας βοηθήσω, είναι γένους θηλυκού και το επώνυμο αρχίζει απο Μ. Έπασχε απο κάτι η συγκεκριμένη μαθήτρια; ΟΧΙ.
Οι γιατροί καταδικάστηκαν γιατί υπέγραψαν πιστοποιητικά που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι τα παιδιά είχαν προβλήματα υγείας; Αν ήταν έτσι έχει κανείς την εντύπωση ότι το δικαστήριο δεν θα το είχε λάβει σοβαρά υπ΄ όψην του;;; Όσον αφορά τα συλλαλητήρια εναντίον της απόφασης, αυτό αν είσαστε πραγματικά απο τα Γιαννιτσά κύριε/κυρία "έλεος" θα ξέρατε ότι είχαν υποκινηθεί απο τους καταδικασθέντες (τα παιδιά άλλο που δεν θέλουν να χάσουν μάθημα, όλοι μας παιδιά έχουμε και παιδιά είμασταν κάποτε και ξέρουμε!)."

"Όσον αφορά το κατά πόσο οι δικαιολογήσεις απουσιών έγιναν για λόγους επιείκειας, το μόνο που έχω να πω τα εξής: Α)Πως γίνεται η επιείκεια να έιναι επιλεκτική, αφού μόνο συγκεκριμένοι "μαθητές" ωφελήθηκαν (μαθητές με τις οικογένειες των οποίων κάποιοι καθηγητές είχαν ιδιαίτερες σχέσεις) και Β) Επιείκια είναι να μην αφήσεις στάσιμο έναν μαθητή που ίσα-ίσα δεν πέρασε την βάση, όχι να προάγεις ή να απολύεις μαθητές του 5. Επιείκια είναι να βοηθήσεις με απουσίες έναν μαθητή που έχει λίγες παραπάνω από όσες έπρεπε και για σοβαρό λόγο και όχι μαθητή που έχει χάσει το μισό έτος γιατί έπινε καφέ. Γ) Υπήρξε περίπτωση μαθήτριας που είχε μείνει στην ίδια τάξη και πήγε παράνομα στην πενθήμερη εκδρομή΄της τρίτης λυκείου. Μόλις ο λυκειάρχης το αντιλήφθηκε, ζήτησε την απομάκρυνσή της (αφού η ασφάλεια των μαθητών και η τήρηση της τάξης είναι ευθύνη του). Ως αποτέλεσμα, οι γονείς της συγκεκριμένης μαθήτριας, απείλησαν την ζωή και την σωματική ακεραιότητα του λυκειάρχη και εκσφενδόνισαν αντικείμενο (τασάκι) εναντίον του. Ηταν και αυτοί ανάμεσα στους καταδικασθέντες."

"ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ.........τυχαιο δεν νομιζω.......
εγω παιδια ξερω τον λογο.........δεν ειναι αυτος ο λογος που ο διευθυντης
εκανε την καταγγελια......αλλα γι'υτον τον λογω[απουσιες] ειχε αποδειξεις
......
ο πραγματικος λογος ειναι οτι ο διευθυντης δεν ειθελε οι καθηγητες
να κανουν και αλλες 'δουλειες'.......πχ. μεσητικα γραφεια.....φροντιστηρια
.....κ.ο.κ......και παρακινηση σε αποχη των μαθητων.........
με αλλα λογια ηταν μια κοντρα μεταξυ των........"

"1]οι καθηγητες δικαιολογουσαν τις απουσιες των παιδιων τους
2]πηγε σαββατο στο σχολειο και 'επιασε' τους καθηγητες να βγαζουν
φωτοτυπιες για τα φροντιστηρια τους.......υπερβαλοντας ζηλος βλεπετε σαββατο
3]οι καθηγητες εβαζαν τα παιδια να κανουν αποχη για να διωξουν το διευθηντη
4]ενας καθηγητης που αργησε[τυχαια] στο μαθημα.......σε ερωτηση του
ιδιοριθμου διευθυντη.......ειπε πηγα να κουρευτω.........."

"μια μαθητρια της β λυκειου που ειχε μεινει στασιμη
πηγε εκδρομη στην ροδο με την γ λυκειου
ομως τις μερες της εκδρομης που δεν πηγε σχολειο
πηρε αναρωτικη αδεια.........ομως ο διευθυντης csi.....το ανακαλυψε
και εστειλε την αστυνομια και την εφεραν σηκωτη............
.........
αλλο
εβαζαν τα παιδια να υπογραφουν χαρτια οτι εκαναν ενυσχητικη
χωρις να κανουν.......
.......
ο δε ιδιορυθμος διευθυντης
εβαλε θωρακισμενη πορτα στο γραφειο του
εβαλε home cinema
κτυπυσες κουδουνι για να μπεις μεσα..........
αλλα τι λεω ολοι τα ξερουμε..........και δεν ξερω τι γινεται σε αλλα σχολεια
αλλα στο δικο μας γινοταν της τρελης"

Τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτά (και όλα τα υπόλοιπα που γράφτηκαν) είναι ότι ο διευθυντής πιθανότατα ήταν και ο ίδιος το λιγότερο ιδιόρυθμος και προφανώς διαπλεκόμενος και ο ίδιος για να καταφέρει να αποκτήσει θέση συμβούλου στη συνέχεια, όμως οι καταδικασθέντες φαίνεται πως είχαν συνηθίσει να ενεργούν σε ένα συγκεκριμένο καθεστώς ανομίας και διαπλοκής.

Τα όσα αναφέρονται δεν είναι καθόλου πρωτάκουστα: Καθηγητές που κάνουν φροντιστήρια στους μαθητές, εικονικά τμήματα ΠΔΣ, βαθμοί που αλλάζουν και απουσίες που διαγράφονται, 15μελή που υποκινούνται προκειμένου να εκδιωχθούν "ανεπιθύμητοι", τοπικός προϊστάμενος που εξασφαλίζει με διάφορους τρόπους την ομερτά.

Ο τοπικός προϊστάμενος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μόσχου Παναγιώτης έκανε αυτό που κάνουν όλοι οι προϊστάμενοι, απαιτώντας να μη μείνει κανείς μαθητής, τουλάχιστον κανείς μαθητής από αυτούς που διαθέτουν τα κατάλληλα ερείσματα στην τοπική και όχι μόνο κοινωνία. Αντί να ελέγξει τους καθηγητές για τη μη σύννομη πρακτική τους, προτίμησε να εκφοβίσει και τελικά να εκδιώξει το διευθυντή, για να καταλήξει τελικά να κλαίγεται στον Παπαδάκη για την ποινή του που θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για όλους τους με τον ίδιο τρόπο ενεργούντες προϊστάμενους.

Οι καθηγητές μίλησαν για παιδιά με σοβαρές παθήσεις που χρήζουν επιείκιας, το ερώτημα όμως είναι αν τα παιδιά αυτά έχουν αυτή την επιείκια επειδή ανήκουν στο περιβάλλον καθηγητών και εάν όντως πάσχουν από σοβαρές παθήσεις. Γιατί πολλές φορές έχουμε δει να δικαιολογούνται με τέτοιες βαρύγδουπες δικαιολογίες οι συμπεριφορές καθηγητών σε παιδιά του περιβάλλοντός τους, γνωρίζοντας πως είναι δύσκολο να αποδειχθεί το αληθές, ή καλύτερα το ψευδές, των ισχυρισμών τους.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το "βαρύ αυτοάνοσο νόσημα" ήταν χρόνια κόπωση που έχρηζε αναπαύσεως, αλλά τα φαινόμενα δείχνουν πως οι γιατροί μάλλον έγραψαν κάτι που είναι δύσκολο να αποδειχθεί, χωρίς να γνωρίζουν ότι η "ασθενής" έδινε άλλη εικόνα.

Αλλά γιατί να μας εκπλήσσει κάτι τέτοιο; Μήπως δεν υπάρχουν και καθηγητές που κάποια στιγμή ανακάλυψαν την αναπηρία τους προκειμένου να επιτύχουν το διορισμό τους;

Όσο για τους μαθητοσυνδικαλιστές και τα διάφορα 5μελή και 15μελή, ο ρόλος τους είναι γνωστός και αποτελούν σχολείο των μαθητών στη διαπλοκή. Είναι συνηθισμένο το φαινόμενο κάποιοι επιτήδειοι να έρχονται σε συννενόηση με μαθητές προκειμένου να ξεφορτωθούν κάποιους ανεπιθύμητους, δίνοντας φυσικά και τα αντίστοιχα ανταλλάγματα (χάρισμα βαθμών και απουσιών, εκδρομές, ατιμωρησία).

Η λυσσαλέα αντίδραση των μαθητών και γονέων της περιοχής κατά την ανακοίνωση της καταδίκης είναι αποτέλεσμα της νοοτροπίας διεκδίκησης των "κεκτημένων" που είναι ακόμα πιο εμφανής στις τοπικές κοινωνίες.

Ένα από τα σχόλια δείχνει το ουσιώδες πρόβλημα:

"Οποιος εχει διδάξει εστω και λίγο σε σχολείο θα ξέρει οτι κανένας μαθητής δεν μένει στην ίδια τάξη απο απουσίες.
Πάντα περνάνε στην επόμενη για να φύγουν από το σχολείο και να πάνε παραπέρα
Αν τολμήσει κανείς να έχει αντίθετη άποψη στο συμβούλιο των καθηγητών (που γίνετε στο τέλος κάθε χρονιάς) κατηγορείται οτι μπαίνει εμπόδιο στο μέλλον του παιδιού
Την περυσινή σχολική χρονιά το ίδιο το υπουργείο άλλαξε τον αριθμό των απουσιών που δικαιούται κάθε μαθητής (λόγω Η1Ν1)
ΑΛΛΑ αυτό το έκανε για όλους τους μαθητές άσχετα αν αρρώστησαν ή οχι και αυτό το έκανε προς το τέλος της χρονιάς
Το αποτέλεσμα ήταν οτι όσοι μαθητές απόκτησαν περιθώρια απουσιών αμέσως φρόντισαν να τις φτάσουν στο όριο και μετά το πάσχα δεν ξαναπάτησαν στο σχολείο

Προσοχή δεν λέω οτι αυτό είναι το σωστό απλά περιγράφω μια υπαρκτή κατάσταση και αυτά που γράφετε περί εκτελέσεων, χρηματισμών κτλ είναι άκρως υποκριτικά και άσχετα με την πραγματικότητα
Αν το παιδί σας έχανε μια σχολική χρονιά για 2 ή 5 ή 10 απουσίες θα γράφατε για φασίστες καθηγητές που χαντακώνουν τους νέους μας

Για να είμαι δίκαιος δεν ξέρω τι συνέβη στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά απουσίες μαθητών δεν γράφονται ή δικαιολογούνται κάθε μέρα στα σχολεία όλης της Ελλάδας όπως ακριβός συμβαίνει με τις άδειες στο στρατό ή και σε πολλές άλλες περιπτώσεις εργαζομένων είτε δημοσίου είτε ακόμη και ιδιωτικού τομέα"

Αυτή είναι και η αλήθεια που και οι διάφοροι συνδικαλιστές είπαν με πλάγιο τρόπο:

"Ανάστατοι ήταν όλοι οι καθηγητές διότι πιστεύουν ότι η απόφαση είναι σκληρή και άδικη και θα δημιουργήσει άλλα δεδομένα πλέον στην συμπεριφορά των καθηγητών, και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι στο εξής θα πρέπει να πάψουν να σκέφτονται ανθρώπινα, να πάψουν να γίνονται ένα με τους μαθητές και τους γονείς για να λύσουν τα προβλήματα των παιδιών και γενικά να είναι απρόσωποι, πράγμα που θα τους δημιουργήσει πολλά προβλήματα στην εργασία τους, αλλά και στο γενικότερο κλίμα του σχολείου."

Ένας από τους ΟΛΜΕδες της περιοχής έθεσε το θέμα ξεκάθαρα μιλώντας σε τοπικό κανάλι, αναφέροντας ότι "αν δεχτούμε τις απουσίες θα μας κάνει μήνυση ο διευθυντής, αν δεν τις δεχτούμε θα μας κάνουν μήνυση οι γονείς", και αυτό γιατί όντως υπάρχει το προηγούμενο αντίστοιχων περιπτώσεων. Θα θυμίσουμε ότι σε λύκειο των Ιονίων Νήσων γονέας μήνυσε το διευθυντή του σχολείου επειδή ο γιός του έμεινε από απουσίες, και όταν το δικαστήριο δικαίωσε το διευθυντή άρχισαν οι διαμαρτυρίες από τους διάφορους ΟΛΜΕδες. Το αποτέλεσμα ήταν ο τότε Υπουργός Παιδείας Άρης Σπηλιοτόπουλος να βγάλει απόφαση σύμφωνα με την οποία μπορεί το δικαστήριο να αποφάσισε, αλλά "για παιδαγωγικούς λόγους" οι απουσίες του μαθητή διαγράφονται.

Ας ελπίσουμε ότι η τωρινή δικαστική απόφαση θα θέσει ένα νέο καθεστώς που θα τερματίσει την αισχρή κατάσταση που κυριαρχεί σε όλα τα σχολεία, και ιδιαίτερα στα σχολεία της επαρχίας όπου οι πιέσεις στους νόμιμους εκπαιδευτικούς είναι και εντονότερες.

Το ερώτημα είναι πότε θα αρχίσουν να γίνονται έλεγχοι και σε άλλα σχολεία για τα ίδια θέματα. Όσο για την εξαφάνιση απουσιολογίων, θα θυμίσουμε ότι ακόμα παραμένουν ατιμώρητοι οι διευθυντές δημόσιων ΙΕΚ που εξαφάνισαν απουσιολόγια και βιβλία ύλης για να καλύψουν τις εικονικές ωρομισθίες των "στελεχών του ΟΕΕΚ".

Φυσικά δε θα μπορούσαν να απουσιάζουν από την ιστορία αυτή οι μαθητοπατέρες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ:

"Διαχρονικά οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που είναι υπεύθυνες για την άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Παιδεία (υποδομές, προγράμματα, ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού, βιβλία κ.ά.), αντιμετωπίζουν τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων για αναβαθμισμένη αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία χωρίς την επιχειρηματική δράση, με τα γνωστά μαθητοδικεία και διώξεις εκπαιδευτικών»."

Άραγε με ποιόν τρόπο ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Ζιώγας βλέπει σύνδεση του γνωστού κομμουνιστικού συνθήματος για "αναβαθμισμένη αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία" με τη διαγραφή απουσιών; Μα φυσικά αυτό είναι το σχολείο που οραματίζεται το ΚΚΕ μέχρι να πάρει την εξουσία. Μετά θα βάζει τους μαθητές να καθαρίζουν τις τουαλέτες στα διαλείματα, όπως γινόταν στις κομμουνιστικές χώρες.

Ευχαριστίες

Ευχαριστούμε τους φίλους του blog για τις ευχές τους.

Μας ενθαρρύνουν για να προχωρήσουμε με ακόμα πιο δυνατά άρθρα και αποκαλύψεις.

Η κατάληψη της Νομικής και η γελοιότητα του ασύλου

Η κατάληψη της Νομικής από 250 λαθρομετανάστες και οι αντίστοιχες κινήσεις στο Χαροκόπειο και το Χημείο δείχνουν τα απίστευτα όρια τραγικής γελοιότητας στα οποία έχει φτάσει το εφεύρημα του ασύλου.

Πρώτα είδαμε το γνωστό από τα επεισόδια της Marfin στέλεχος του ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πέτρο Κωνσταντίνου να οργανώνει τη συγκέντρωση και το ταξίδι των εκατοντάδων λαθρομεταναστατών από τη Σούδα στον Πειραιά, και στη συνέχεια τα μέλη των διαφόρων γκρουπούσκουλων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ να τους οδηγούν στη Νομική, να γκρεμίζουν τις πόρτες κτιρίων και να τους εγκαθιστούν στα πρόσφατα ανακαινισμένα κτίρια, που σύμφωνα με την αριστερή παράδοση του δημοκρατικού πανεπιστημίου δε θα παραμείνουν ανακαινισμένα για πολύ ακόμα.

Παρά το γεγονός ότι τόσο η διοίκηση της Νομικής όσο και του Πανεπιστημίου αρνήθηκαν το σχετικό αίτημα που προηγήθηκε, οι αριστεριστές οδήγησαν τους λαθρομετανάστες στην κατάληψη του πανεπιστημιακού χώρου προκειμένου να δείξουν με ποιό τρόπο αντιλαμβάνονται τη δημοκρατικότητα στο πανεπιστήμιο. Είχε προηγηθεί σχετικό πάρτυ στη Νομική, προκειμένου οι "φοιτητές" να ετοιμαστούν για την υποδοχή των λαθρομεταναστών που έγινε τα ξημερώματα(!).

Ανάμεσα στους "φοιτητές" οργανωτές της κατάληψης, ενδιαφέρον είναι πως βρίσκουμε άτομα με κοινά επώνυμα με πανεπιστημιακούς που στο παρελθόν κινήθηκαν στους χώρους αυτούς. Μία ιδιαίτερη σύμπτωση που επισημαίνουμε.

Ο σκοπός των αριστεριστών είναι να εκβιάσουν μέσω του "ασύλου" ώστε οι εκατοντάδες λαθρομετανάστες να τύχουν νομιμοποίησης άνευ όρων, προκειμένου να ικανοποιηθούν τα συμπλέγματα των αριστεριστών και τα συμφέροντα των καθοδηγητών τους.

Τα πράγματα δείχνουν πως υπήρξε χαρακτηριστική αδιαφορία του Υπουργείου ΠΡΟΠΟ, το οποίο έχει καταντήσει Υπουργείο Προστασία του Λαθρομετανάστη.

Όσο για τον Πρύτανη Πελεγρίνη, αυτός πήγε στο διπλανό κτίριο για να κόψει την πίτα του Πανεπιστημίου. Αυτό δεν πρέπει να προξενεί κατάπληξη σε κανέναν, διότι το καθεστώς κατάληψης είτε στη Νομική είτε στην Πρυτανεία δεν είναι τωρινό, άλλωστε μας έχει απασχολήσει και στο παρελθόν πολλές φορές. Ο Πρύτανης λοιπόν, ως θεσμός, καθώς ο Πελεγρίνης είναι σχετικά καινούργιος στη θέση, είναι συνηθισμένος να κόβει πίτες μέσα σε τριτοκοσμικές συνθήκες, ενώ οι πανεπιστημιακοί καμαρώνουν για τη δημοκρατικότητα του πανεπιστημίου και διαμαρτύρονται για τυχόν αναγνώριση των κολεγίων.

Άλλωστε ο Πελεγρίνης είχε και άλλα πράγματα να τον απασχολούν τις ημέρες αυτές:

"To όραμα του Πρυτάνεως του Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδόση Πελεγρίνη, για ένα ανοικτό Πανεπιστήμιο στην κοινωνία, αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου Πολιτιστικής Συνεργασίας τριετούς διάρκειας που υπέγραψε ο...
ίδιος ο Πρύτανης και ο πρόεδρος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Ιωάννης Μάνος.

...Συνεργασία με την Ορχήστρα και τη Χορωδία του Πανεπιστημίου και παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών από συνεργάτες του Μεγάρου."

Ειδικά για το τελευταίο είμαστε βέβαιοι πως αποτελεί μεγάλο επίτευγμα, καθώς στη χορωδία θα μπορούν να συμμετέχουν και οι λαθρομετανάστες, και γιατί όχι να οργανωθούν και επισκέψεις τους στο Μέγαρο ώστε να δουν αν ο χώρος τους βολεύει για κατάληψη.

Βλέπουμε για άλλη μία φορά το χώρο του Πανεπιστημίου να καταπατείται, καταστρατηγώντας τα δικαιώματα των πραγματικών φοιτητών αλλά και των φορολογούμενων που πληρώνουν για το δημόσιο πανεπιστήμιο. Μετά από δεκαετίες καταλήψεων των χώρων της Νομικής και χρήσης τους για τη διοργάνωση πάρτυ από στοιχεία ξένα προς το σκοπό των κτιρίων αυτών, καταλήξαμε να βλέπουμε τους πανεπιστημιακούς χώρους να γεμίζουν κουρελούδες και ουροδοχεία προκειμένου να εκβιαστούν καταστάσεις καταστροφικές για την πορεία της Ελλάδας τόσο ως έθνους όσο και ως κράτους.

Το σχετικό φωτογραφικό υλικό που καταδεικνύει το έσχατο σημείο εξευτελισμού των δημοσίων πανεπιστημίων στην Ελλάδα θα πρέπει να προωθηθεί στο εξωτερικό, ώστε οι άλλες χώρες να αντιληφθούν ότι δεν πρέπει να αναγνωρίζουν πλέον τα πτυχία τέτοιου είδους "πανεπιστημίων", και τα αντίστοιχα ΔΟΑΤΑΠ να βγάλουν τα Ελληνικά τριτοβάθμια ιδρύματα από τις λίστες των διεθνώς αναγνωρισμένων πανεπιστημίων.

Δεν είναι δυνατό άλλωστε να έχει τα ίδια δικαιώματα ένας απόφοιτος σοβαρού πανεπιστημίου με έναν απόφοιτο ενός καταυλισμού λαθρομεταναστών και αριστερών κακοποιών.



Η οργανωμένη κατάληψη της Νομικής από κακοποιά στοιχεία της Αριστεράς έγινε αφορμή για να αποκαλυφθεί ο ρόλος του πολιτικού βραχίονα του ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τον οποίο και βλέπουμε ανενόχλητο να κάνει προπαγάνδα σε πολλά σχολεία.

Είχαμε λοιπόν σχετικό άρθρο του Παναγιώτη Σωτήρη στο γνωστό άντρο της εκπαιδευτικής θολοκουλτούρας που λέγεται ΑΒ, στο οποίο διαβάζουμε:

"Επιπλέουν, τέτοιες φωνές αναπαράγουν μια βαθιά ρατσιστική τοποθέτηση που λέει ότι μαθήματα πανεπιστημιακά και παρουσία μεταναστών – σε χώρους που δεν χρησιμοποιούνται για μαθήματα – δεν μπορούν να συνυπάρχουν. Αυτό παραπέμπει στο ρατσιστικό στερεότυπο ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες αποτελούν εστία μόλυνσης, το ίδιο στερεότυπο που χρησιμοποιούν και οι νεοναζιστικές ομάδες σε γειτονιές της Αθήνας για να απαιτήσουν τη βίαιη εκδίωξη των μεταναστών και των προσφύγων.

Βαθιά αντιδραστική είναι και η αντίληψη ότι στο Πανεπιστήμιο δεν έχει θέση η αλληλεγγύη σε κινήματα που προέρχονται έξω από τα ακαδημαϊκά όρια. Σύμφωνα με αυτή τη λογική στην Κατοχή δεν θα έπρεπε το ΕΜΠ και οι άλλες Σχολές να είναι ορμητήρια του αντιφασιστικού αγώνα και της δράσης του ΕΑΜ νέων και της ΕΠΟΝ. Δεν θα έπρεπε να είναι οι Σχολές τα κέντρα του αντιδικτατορικού αγώνα, ούτε να γίνονταν η κατάληψη της Νομικής και του ΕΜΠ το 1973. Δεν θα έπρεπε στη Μεταπολίτευση οι πανεπιστημιακοί χώροι να στεγάζουν απεργούς και απολυμένους εργάτες. Δεν θα έπρεπε σήμερα να διοργανώνονται εκδηλώσεις, συζητήσεις και συναυλίες."

Φυσικά εννοείται ότι ο Παναγιώτης Σωτήρης εννοεί αυτή τη δημοκρατικότητα μόνο όταν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του χώρου στον οποίο ανήκει. Χαρακτηριστικά, αναφέρει τη χρήση των πανεπιστημιακών χώρων από τους σφαγείς του ΕΑΜ και από τους σημερινούς καταστροφείς της Ελλάδας που έφτιαξαν την πολιτική τους καριέρα κάνοντας "αντιδικτατορικό αγώνα".

Απαιτεί λοιπόν ο γνωστός ινστρούχτορας να γίνονται μαθήματα ταυτόχρονα με την παραμονή των εκατοντάδων λαθρομεταναστών προκειμένου να ικανοποιηθεί η νοσηρή του φαντασία για το πως πρέπει να είναι το αντιρατσιστικό πανεπιστήμιο, τη στιγμή που όλοι αυτοί που συμμετέχουν στα γεγονότα θα μπορούσαν να πάρουν τους λαθρομετανάστες στα σπίτια τους και να δείξουν έμπρακτα τον αντιρατσισμό τους.

Σημειώνουμε πως ο Παναγιώτης Σωτήρης είναι συνδικαλιστής του ΣΕΦΚ, μέσω του οποίου διείσδυσε και στην ΟΙΕΛΕ, όπως πολλοί οργανωμένοι στον ίδιο χώρο έλαβε διδακτορικό από την Πάντειο και διετέλεσε διδάσκων στο Φιλοσοφικό του Πανεπιστημίου Κρήτης, ένα προφίλ που δεν είναι συμβατό με το μέσο φροντιστή και που αποδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο οι αριστεριστές επιδιώκουν την κατάληψη (και) συνδικαλιστικών θέσεων.

Ο Παναγιώτης Σωτήρης είναι μέλος του ΑΡΑΝ και μάλλον θα μας απασχολήσει ξανά στο μέλλον.


Αν υπήρχε σοβαρό πανεπιστήμιο στην Ελλάδα, θα φρόντιζε όχι μόνο την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων από το κράτος, αλλά και θα αφαιρούσε τη φοιτητική ιδιότητα από όσους συμμετείχαν στα γεγονότα ή προσέφεραν πολιτική στήριξη (όπως τα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου μεταπτυχιακών φοιτητών και υποψ. διδακτόρων του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ και τα μέλη του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων του ΠΜΣ "Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία"), καθώς και τον τίτλο του διδάκτορα από ινστρούχτορες τύπου Παναγιώτη Σωτήρη. Φυσικά, αν υπήρχε σοβαρό πανεπιστήμιο στην Ελλάδα θα φρόντιζε για την ουσιαστική υπεράσπιση του ασύλου, ώστε να δίδεται σε κάθε φοιτητή ή καθηγητή ή ερευνητή η δυνατότητα έκφρασης χωρίς το φόβο προπηλακισμού από συμμορίες φοιτητοπατέρων και χωρίς την παραβίαση του ασύλου από καταληψίες που οικειοποιούνται πανεπιστημιακούς χώρους για να κάνουν το κέφι τους.

Ας ελπίσουμε ότι ο πολιτισμένος κόσμος θα δει τα γεγονότα αυτά ως εναρκτήριο λάκτισμα μίας αμφισβήτησης του status των Ελληνικών ιδρυμάτων ως πανεπιστημίων, γιατί μόνο με τη διεθνή απομόνωση του Ελληνικού πανεπιστημίου μπορεί να επέλθει η αλλαγή στην οποία τόσοι νέοι ελπίζουν.

Ο Τσιριγώτης στο Αφγανιστάν

Μετά την έμπρακτη συμπαράστασή του στην παράδοση της μπούργκας, ο Θανάσης Τσιριγώτης θα επισκεφτεί το μικρό Αφγανιστάν που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και έχει ως πρωτεύουσά του τη Νομική, τριτοκοσμικό χώρο όπου οι μελλοντικοί επιστήμονες της νομικής επιστήμης ασκούνται στην κατάληψη δημόσιων χώρων και παροτρύνουν τους πρωτοετείς να μη συναναστρέφονται όσους επιτυγχάνουν στα μαθήματα μέσω του διαβάσματος και όχι μέσω του φοιτητικού συνδικαλισμού.

"Κεντρική εκδήλωση στη Νομική για την κατάσταση στην εκπαίδευση

Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος – Αντιτετράδια της εκπαίδευσης

και οι Αγωνιστικές Κινήσεις Φοιτητών και Εκπαιδευτικών

διοργανώνουν εκδήλωση – συζήτηση

το Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011, στις 6 μμ, στη Νομική Σχολή

Η επίθεση στη δημόσια εκπαίδευση αφορά όλο το λαό.

Η απάντηση του κινήματος."

Βέβαια, εάν θέλει κάποιος να δει ποιά είναι η κατάσταση στην εκπαίδευση δεν έχει παρά να επισκεφτεί την ίδια τη Νομική, προσέχοντας μόνο μη μπει κατά λάθος σε καμιά κατάληψη και οι Ταλιμπάν τον περάσουν για εισβολέα.

Εκτός από τον ίδιο το Τσιριγώτη και την επίσης γνωστή συνδικαλίστρια Φατούρου, η οποία δε γνωρίζουμε αν θα βάλει μπούργκα σε ένδειξη αλληλεγγύης προς το Τσιριγώτη, θα μιλήσει για τα πανεπιστήμια και ένας σπουδαστής ΤΕΙ(!). Στο σημείο αυτό διακρίνουμε και μία σίγουρα αθέλητη παράλειψη των διοργανωτών της εκδήλωσης, καθώς δεν κάλεσαν ως ομιλητή και κάποιον σπουδαστή ΙΕΚ για να μιλήσει για το άδικο σύστημα που αφήνει κάποιους εκτός ΤΕΙ.

Πληροφορούμαστε ότι στη συνέχεια "θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση", όπου όποιος διατυπώσει αντιρρήσεις για τη δημοκρατικότητα της εκπαίδευσης όπως την οραματίζονται οι σοφοί μουλάδες θα τιμωρηθεί με λιθοβολισμό.

Τα κενά στην εκπαίδευση και η Ιταλική φιλολογία

Δεν είναι η πρώτη φορά που διάφορες ειδικότητες προσπαθούν να διεκδικήσουν περισσότερους διορισμούς στην εκπαίδευση, όμως κάθε φορά η ιστορία αποκτά νέες διαστάσεις γελοιότητας.

Σίγουρα τα σκήπτρα ανήκουν στους πληροφορικάριους, που δεν έχουν σταματήσει ποτέ να απασχολούν την επικαιρότητα με τις ασταμάτητες διεκδικήσεις τους.

Φέτος είχαμε τους γυμναστές, και στη συνέχεια τους οικονομολόγους. Οι τελευταίοι παραπονούνται για τα κενά οικονομολόγων σε διάφορα σχολεία της επαρχίας, χωρίς όμως να γίνεται λόγος και για το πλήθος οικονομολόγων που διορίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια και κατέληξαν σε διάφορα γραφεία.

Τη σκυτάλη της γραφικότητας πήραν οι καθηγητές ιταλικών και γερμανικών, που ξαφνικά ανακάλυψαν το μεγάλο πρόβλημα της μη ύπαρξης αρκετών καθηγητών των γλωσσών αυτών στα σχολεία. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Γιάννης Δεληγιάννης, μέλος του Δ.Σ. του Πανελλήνιου Συλλόγου Καθηγητών Ιταλικής, ανακάλυψε βαθύτατα νοήματα κρυμμένα πίσω από την εισαγωγή των ιταλικών στο σχολικό πρόγραμμα:

"Πάνε 70 χρόνια από τότε που η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στη χώρα μας. Από τότε πολλά άλλαξαν. Η Ιταλία έγινε μία από τις 7 πλουσιότερες χώρες (G7), έκανε μιά ??επίθεση??φιλίας στη χώρα μας διδάσκοντας την ελληνική γλώσσα στα Πανεπιστήμιά της, οι Ιταλοί φοιτητές μπορούν να κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικό με αντικείμενο την Νεοελληνική Φιλολογία, πολλοί Έλληνες προτιμούν τα Ιταλικά Πανεπιστήμια για να σπουδάσουν ή για να κάνουν τις μεταπτυχιακές σπουδές τους, πολύ περισσότεροι Ιταλοί τουρίστες επισκέπτονται τη χώρα μας, η Ιταλία είναι πλέον η δεύτερη εμπορική εταίρος της Ελλάδας, η Ιταλική Γλώσσα διδάσκεται στα Γυμνάσια σαν δεύτερη επιλεγόμενη γλώσσα.

Διδάσκεται; Σε κάποιους τυχερούς, ναι. Σε κάποιους άλλους, πολύ περισσότερους, ΟΧΙ (τυχαίο; δεν νομίζω)."

Με άλλα λόγια, κάποιοι παρουσιάζουν την ιταλική σαν ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα, που χωρίς αυτό κινδυνεύει η ίδια η υπόσταση της χώρας στη Μεσόγειο!

Αυτές οι γραφικότητες ταλαιπωρούν την εκπαίδευση εδώ και πολλά χρόνια κάθε φορά που κάποιοι απόφοιτοι θέλουν να πιέσουν για μία οδό επαγγελματικής αποκατάστασης, και η αιτία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται συνεχώς νέα τμήματα με μεγάλους αριθμούς εισακτέων. Αυτό άλλωστε ήταν και το πάγιο αίτημα τόσο των ΟΛΜΕδων όσο και της Αριστεράς, "κάθε παιδί να έχει το πτυχίο του", αδιαφορώντας για το μετέπειτα κοινωνικό κόστος, τόσο από τις απαιτήσεις των αμέτρητων πτυχιούχων, όσο και από την ποιότητα των πτυχιούχων που μπήκαν στο πανεπιστήμιο με αστείους βαθμούς.

Στην περίπτωση των αποφοίτων ιταλικής φιλολογίας, οι οποίοι δεν παραλείπουν να διοργανώνουν happenings κάυσης των πτυχίων τους και να πιέζουν για περισσότερους διορισμούς, βλέπουμε μία σειρά από επιχειρήματα που στο μέλλον θα μπορούσαν να επικαλεστούν και οι απόφοιτοι άλλων αντίστοιχων φιλολογικών σχολών. Το αποτέλεσμα θα είναι να διογκώνεται το σχολικό πρόγραμμα, και την ίδια στιγμή οι μαθητές να μη γνωρίζουν ούτε τα στοιχειώδη Ελληνικά (αλλά την ίδια στιγμή να αποφοιτούν "επιτυχώς" και να αποκτούν στη συνέχεια τη φοιτητική ιδιότητα).

Νεγκάκης εναντίον Λαζαρίδη: Οι λογοκλόποι επιτίθενται

Την 1η Φεβρουαρίου εκδικάζεται εκ νέου η αγωγή που κατέθεσε ο Χρήστος Νεγκάκης εναντίον του Θέμη Λαζαρίδη επειδή ο δεύτερος ανέφερε το προφανές: Τα άρθρα που ο Νεγκάκης παρουσίαζε ως προϊόντα επιστημονικής του εργασίας ήταν στην πραγματικότητα συρραφή κειμένων άλλων συγγραφέων.

Σημειώνεται πως δικηγόρος του Νεγκάκη είναι ο γνωστός και από την υπόθεση της Σοφίας Ιορδανίδου Βασίλειος Σωτηρόπουλος, γνωστός όχι μόνο από τη συμμετοχή του σε διάφορα "παρατηρητήρια" τύπου Ελσίνκι, αλλά και από τις ηλεκτρονικές διενέξεις του στη μπλογκόσφαιρα με θέμα τις σχέσεις των τριών φύλων.

Ο Βασίλειος Σωτηρόπουλος εκτός από δικηγόρος δηλώνει και συγγραφέας επιστημονικών συγγραμμάτων, οπότε η σχέση του με την τριτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη και μάλλον περιπλεγμένη.

Η πρώτη εκδίκαση της υπόθεσης κατέληξε στην απόφαση πως πρέπει να υποβληθεί εκ νέου η αγωγή, καθώς τα ιστολόγια δεν μπορούν να θεωρηθούν Τύπος. Όμως ακόμα και η πρώτη δίκη βοήθησε στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων:

Τόσο ο Νεγκάκης όσο και ο Σωτηρόπουλος δεν παρευρέθηκαν στη δίκη. Αυτό αφήνει την εντύπωση πως η δίκη γίνεται περισσότερο για λόγους εκφοβισμού παρά επειδή ο Νεγκάκης και ο δικηγόρος του πιστεύουν πως μπορούν να αποδείξουν την αθωότητά τους.

Κύριο στοιχείο της υπερασπιστικής γραμμής του Νεγκάκη είναι πως η σχετική ΕΔΕ του δημόσιου πανεπιστημίου τον δικαίωσε. Με άλλα λόγια, μία διαδικασία μεταξύ πανεπιστημιακών θεωρείται de facto τεκμήριο αθωότητας, τη στιγμή που όλες οι ενδοπανεπιστημιακές διαδικασίες έχουν καταλήξει να σκανδαλίζουν το δημόσιο βίο.

Η περίφημη αυτή ΕΔΕ αναφέρει πως κάποιος κάλεσε κάποιους που ο ίδιος ο Νεγκάκης πρότεινε, οι οποίοι και κατέθεσαν πως το στέλεχος της εκδοτικής εταιρίας δεν είχε τα προσόντα να κρίνει το έργο μίας επιστημονικής προσωπικότητας όπως ο Νεγκάκης επειδή δεν κατείχε ακαδημαϊκή θέση και διδακτορικό!

Δυστυχώς για το Νεγκάκη, δε χρειάζονται ιδιαίτερες ακαδημαϊκές περγαμηνές για να δει κανείς το αυτονόητο, το οποίο φαίνεται και από τα όσα ανέφερε το GURF. Ότι δηλαδή τα άρθρα του αποτελούν συρραφή κειμένων άλλων συγγραφέων, πρακτική που έχει κτίσει πολλές ακαδημαϊκές καριέρες στην Ελλάδα.

Η δικαστική ταλαιπωρία στην οποία υποβάλλεται ο Θέμης Λαζαρίδης αποτελεί προσπάθεια τρομοκράτησης όσων μιλούν για ένα πραγματικό πανεπιστήμιο που θα αποτελεί κέντρο έρευνας και επιστήμης με βάση τις αρχές του δικαίου και όχι κέντρο λογοκλοπής, νεποτισμού και συνδιαλλαγής.

Εξαίρουμε τον Θέμη Λαζαρίδη για τους πολύχρονους και με προσωπικό κόστος αγώνες του και ευχόμαστε αυτοί να βρουν και άλλους μιμητές.

Η ΠΟΣΔΕΠ για την οικογενειοκρατία

Ενώ το Ελληνικό Πανεπιστήμιο αποτελεί διεθνώς case study νεποτισμού και συνδιαλλαγής, οι κινήσεις του Πανάρετου για την αντιμετώπιση ενός μικρού αριθμού εκ των πλέον κραυγαλέων περιπτώσεων οικογενειοκρατίας προκάλεσαν την οργή της ΠΟΣΔΕΠ:

"«Ο υφυπουργός οφείλει να δώσει στοιχεία και να πάψει να λασπολογεί κατά των πανεπιστημίων. Μπορεί να υπάρχουν καταγγελίες, αυτές όμως δεν στοιχειοθετούν αποδείξεις», τόνισε, μιλώντας χθες στην «Κ», η γραμματέας της ΠΟΣΔΕΠ, Ευγενία Μπουρνόβα."

Θα περίμενε κανείς οι ίδιοι οι πανεπιστημιακοί να επιθυμούν την κάθαρση του διεφθαρμένου χώρου τους. Κι όμως, το συνδικαλιστικό τους όργανο, δια του στόματος της γραφικής ώριμης κόκκινης πασιονάριας, επέλεξε να μιλήσει για απουσία αποδείξεων και λασπολογία κατά του βρωμερού πανεπιστημιακού χώρου. Τι αποδείξεις χρειάζεται άραγε η Μπουρνόβα, τη στιγμή που τα οικογενειακά δέντρα και οι κουμπαριές ταυτίζονται με τη διαδοχή σε πανεπιστημιακές θέσεις; Σε οποιαδήποτε σοβαρό κράτος θα υπήρχαν παραιτήσεις και απόδοση ευθυνών, στην Ελλάδα οι κόκκινοι συνδικαλιστές υπερασπίζονται την ιδιότυπη αριστοκρατία που έχει βρει καταφύγιο στο πανεπιστημιακό άσυλο.