Βιασμός 15χρονης σε σχολείο

Το συμβάν του βιασμού 15χρονης μαθήτριας μέσα σε σχολείο των Χανίων δικαίως σόκαρε την κοινή γνώμη. Φυσικά ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χανίων Παύλος Κοτσιφάκης δεν έχασε την ευκαιρία να κάνει δηλώσεις, προσφέροντας τη διάγνωσή του για το τι πρέπει να γίνει για την αποτροπή τέτοιων περιστατικών:

"Αναφερόμενος στο περιστατικό ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χανίων Παύλος Κοτσιφάκης, τόνισε την ανάγκη να υπάρχουν σε όλα τα σχολεία επιστάτες επισημαίνοντας: «καθήκον της πολιτείας είναι να προλαβαίνει και όχι απλά να επιλαμβάνεται σε τέτοια γεγονότα»."

Ας δούμε όμως τι συνέβη στην πραγματικότητα:

"Ελεύθερος, με τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης της εξόδου από τη χώρα, αφέθηκε μετά την απολογία του στον ανακριτή Χανίων, ο 16χρόνος μαθητής που κατηγορείται ότι βίασε 15χρονη μαθήτρια μέσα σε τουαλέτα σχολείου της πόλης. Η μαθήτρια εξομολογήθηκε στους γονείς της ότι το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης, κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης των μαθητών, ένας 16χρονος μαθητής την οδήγησε διά της βίας στις ανδρικές τουαλέτες, όπου την εξανάγκασε σε συνουσία."

Αν λοιπόν το πρόβλημα βρίσκεται στην ύπαρξη ή μη επιστάτη στο σχολείο, όπως υποκριτικά το έθεσε ο συνδικαλιστής της ΕΛΜΕ, τότε με ποιόν τρόπο αυτός θα προλάβαινε το συμβάν, από τη στιγμή που αυτό έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της "γενικής συνέλευσης των μαθητών";

Γιατί οι συνδικαλιστές δε λένε τίποτα για τα αμέτρητα παρόμοια περιστατικά που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια καταλήψεων, όταν σύσσωμοι πολιτικοί, συνδικαλιστές, εκπαιδευτικοί και γονείς υπερασπίζονται το δικαίωμα των μαθητών γυμνασίου στην κατάληψη;

Ποιός είναι ο λόγος οι μαθητές γυμνασίου να κάνουν γενικές συνελεύσεις και ουσιαστικά να απαιτούν μαθητική αυτοδιοίκηση; Ποιοί αρρωστημένοι εγκέφαλοι θεώρησαν ότι αυτό συμβάλλει σε κάτι άλλο εκτός από την ανάδειξη μελλοντικών αδίστακτων κομματικών στελεχών;

Το πιθανότερο είναι ότι το συμβάν αυτό θα καλυφθεί με τρόπο παρόμοιο με αυτό που κάποιοι κάλυψαν το αντίστοιχο συμβάν της Αμαρύνθου, όπου οι διευθυντές του σχολείου άφηναν ανεξέλεγκτα τα παιδιά τους να βιντεοσκοπούν τις περιπτύξεις των αδελφών τους εντός του σχολικού χώρου χωρίς να τους αποδοθούν οι πρέπουσες ευθύνες.

Εγκληματικότητα και άσυλο

Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι εγκληματικές πράξεις που συμβαίνουν μέσα σε πανεπιστημιακούς χώρους και απασχολούν τη δημοσιότητα. Το τελευταίο το τονίζουμε, γιατί από ανέκαθεν υπήρχε εγκληματικότητα πίσω από το άσυλο, απλώς δεν απασχολούσε ιδιαίτερα τη δημοσιότητα.

Αρχίζουμε από το πρώτο περιστατικό όπως το εξιστορεί η εφημερίδα Έθνος:

"Θύμα δύο ληστών έπεσε χθες το μεσημέρι μέσα στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου ένας καθηγητής.

Οπως κατήγγειλε στην Αστυνομία, οι δράστες, οι οποίοι ήταν αλλοδαποί, τον απείλησαν λίγο πριν από τις 3 μ.μ. με όπλο και του άρπαξαν το αυτοκίνητο και την τσάντα του, η οποία περιείχε έγγραφα και προσωπικά αντικείμενα."

Οι λεπτομέρειες είναι εξίσου σημαντικές:

"Θα θέλαμε να σας γνωστοποιήσουμε ένα ακόμα δυσάρεστο περιστατικό που
συνέβη στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου.

Τη Δευτέρα 8/11/2010 και ώρα 3:00 μ.μ. στο parking του Ειδικού Λογαριασμού
Κονδυλίων Έρευνας του ΕΚΠΑ, ο Καθηγητής Α.Λ. Σκαλτσούνης, Πρόεδρος του
Τμήματος Φαρμακευτικής, έπεσε θύμα ληστείας από δύο αγνώστους. Οι δύο
δράστες με την απειλή πιστολιού πήραν το αυτοκίνητο και άλλα προσωπικά του
είδη και έγγραφα.

Σημειώνουμε ότι η αστυνομία εξαιτίας του ιδιόρρυθμου καθεστώτος που ισχύει
στο Πανεπιστήμιο, δεν ήρθε στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης προκειμένου να
διενεργήσει έρευνα παρόλο που το συμβάν αφορούσε σε εγκληματική ενέργεια."

Με άλλα λόγια, ο πρόεδρος ενός πανεπιστημιακού τμήματος πέφτει θύμα ληστείας μέρα μεσημέρι μέσα στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας, χωρίς φυσικά να υπάρχει κάποια αστυνόμευση, η δε αστυνομία προτίμησε να ακολουθήσει την ασφαλή οδό, καθώς η παρουσία της στο χώρο του "ασύλου" θα είχε ως αποτέλεσμα να μαζευτούν σε μηδενικό χρόνο αφιονισμένοι αριστεριστές για να λυντσάρουν τους παραβάτες αστυνομικούς.

Ας σημειώσουμε επιπλέον πως και το θύμα ανήκει σε μία τάξη που επί σειρά δεκαετιών υπερασπίστηκε σθεναρά το άσυλο με τον τρόπο που αυτό ισχύει σήμερα.

Το δεύτερο περιστατικό έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς αφορά και πάλι επίθεση σε διδάσκοντες:

"Σε δύο καθηγητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης επιτέθηκαν το μεσημέρι άγνωστοι μέσα στις εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου στη Θέρμη. Δύο άγνωστοι, που φορούσαν κράνη εισέβαλαν στο χώρο του ΑΠΘ, όπου φιλοξενείται το τμήμα Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, και με σιδηρολοστούς χτύπησαν στο κεφάλι και τραυμάτισαν δύο καθηγητές του ιδρύματος και στη συνέχεια διέφυγαν...
Τα θύματα της επίθεσης διακομίστηκαν στο Ιπποκράτειο, όπου τους τοποθετήθηκαν ράμματα. Για δολοφονική επίθεση έκανε λόγο το πρυτανικό συμβούλιο του ΑΠΘ, το οποίο συνήλθε εκτάκτως μόλις πληροφορήθηκε το περιστατικό. Οι πρυτανικές αρχές καταδίκασαν το συμβάν τονίζοντας ότι "τέτοια γεγονότα, πρωτοφανή για την ακαδημαϊκή ζωή του Αριστοτελείου και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Θεσσαλονίκης, προσβάλλουν όχι μόνο την αξιοπρέπεια των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά και συνιστούν επίθεση και τρομοκράτηση των λειτουργών της δημόσιας εκπαίδευσης"."

Το πρυτανικό συμβούλιο έκανε λόγο για τρομοκράτηση των διδασκόντων και με ιδιαίτερη υποκρισία χαρακτήρισε πρωτοφανές το περιστατικό. Το ερώτημα είναι γιατί θεωρήθηκε πρωτοφανές; Μήπως είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν βιαιοπραγίες στο ΑΠΘ; Οι συμπλοκές μεταξύ αντιμαχόμενων "φοιτητικών" παρατάξεων και ομάδων (για να μη θυμίσουμε και την υπόθεση της ζαρντινιέρας) είναι άραγε φαινόμενα άγνωστα για το ΑΠΘ, του οποίου οι τοίχοι δεν βάφονται με μπογιά αλλά με αφίσες κομμάτων και παρατάξεων;

Η υπόθεση αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον μετά τη γνωστοποίηση του κινήτρου της επίθεσης:

"Δύο άγνωστοι εισέβαλαν χθες στον χώρο των εγκαταστάσεων των ΤΕΦΑΑ, στη Θέρμη, και έσπασαν στο ξύλο δύο καθηγητές επειδή "έκοβαν τους φοιτητές στα μαθήματά τους". Οι δύο άγνωστοι, όπως φαίνεται, πληρώθηκαν από κάποιους για να εκφοβίσουν την πανεπιστημιακή κοινότητα, που παρακολουθεί άναυδη την εισβολή του υποκόσμου στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης."

Η πανεπιστημιακή κοινότητα πολλές φορές αποτελεί υπόκοσμο από μόνη της, όμως σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να διακρίνουμε δύο πλευρές του ιδίου νομίσματος (χωρίς απαραίτητα να ισχύουν και οι δύο):

Από τη μία έχουμε ένα πανεπιστημιακό κατεστημένο όπου ο κάθε πανεπιστημιακός μπορεί να κόψει ή να περάσει όποιον θέλει, χωρίς να τηρείται κάποια δεοντολογία. Μπορεί να ικανοποιήσει το καπρίτσιο του, να το παίξει εξουσία, να περάσει όσους τον εκβιάζουν ή του κάνουν διάφορες χάρες ή ανήκουν σε διάφορες φοιτητικές παρατάξεις.

Από την άλλη έχουμε και ένα φοιτητικό δυναμικό που έχει χάσει κάθε έννοια του μέτρου και έχει μάθει να απαιτεί. Απαιτεί το δικαίωμα στο σκονάκι, στην ήσσονα προσπάθεια, στο πτυχίο, και όλα αυτά χωρίς πολλές φορές να διαθέτει ούτε και τις στοιχειώδεις ικανότητες γραφής και ανάγνωσης.

Αυτά τα δύο στοιχεία τα ανακατεύουμε σε ένα χώρο που λέγεται "άσυλο" και που ο καθένας κάνει ό,τι θέλει χωρίς κανένα σεβασμό σε μία στοιχειώδη νομοθεσία και δεοντολογία. Τα συνδυάζουμε με μία γενικότερη νοοτροπία που επικρατεί στη χώρα, και το αποτέλεσμα είναι μία ζούγκλα όπου επικρατεί όποιος κρατάει τον καλύτερο λοστό.

Αυτό είναι το κρατικό "δημοκρατικό" πανεπιστήμιο, και αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς τι είδους "επιστήμονες" βγάζει.

Υπόθεση Αλεξανδρόπουλου

Η γνωστή υπόθεση του Πανεπιστημίου Κρήτης είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του Αλεξανδρόπουλου όταν αυτός κατέληξε μετά από τις πρωτοφανείς προσπάθειες φίμωσής του για την υπόθεση εισαγωγής φοιτητοπατέρων σε μεταπτυχιακά του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Η υπόθεση έχει και συνέχεια, καθώς κάποιοι από τους πρωτεργάτες της αισχρής αυτής ιστορίας προβαίνουν στην πάγια τακτική της τρομοκράτησης όσων τολμούν να πουν την αλήθεια για τα παρασκήνια τέτοιων υποθέσεων:

"Tha ithela na enimeroso tin panepistimiaki koinotita gia to exis:


Mou epedothi simera agogi ton k.k. Kotrogiannou, Lavda kai
Mendrinou anaferomeni sto porisma, to opoio katethesa os
melos tis epitropis, tin opoia eihe orisei i Sygklitos gia ti dierevnisi
tis ypothesis tou Steliou Alexandropoulou. Zitoun na katavalo
200.000 evro ston kathena apo avtous.


Susanna Papadopoulou
Kathigitria tou Tmimatos Mathimatikon"

Θα θυμήσουμε ότι ο Αλεξανδρόπουλος έπεσε θύμα διώξεων με το επιχείρημα ότι δυσφήμισε το διεφθαρμένο πανεπιστήμιο επειδή οι κινήσεις του είχαν ως αποτέλεσμα το Υπουργείο Παιδείας να ζητήσει έλεγχο της νομιμότητας των διαδικασιών του εν λόγω μεταπτυχιακού.

Άραγε αυτές οι συντονισμένες προσπάθειες τρομοκράτησης μέσω αγωγών δεν αποτελούν δυσφήμιση του πανεπιστημίου;

Τα λεφτά του ΕΣΠΑ

Με άρθρο του για το θέμα της κατανομής των χρημάτων του ΕΣΠΑ, ο γνωστός συνδικαλιστής Θέμης Κοτσιφάκης θέτει ορισμένα ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο διάθεσης των κονδυλίων.

Ανάμεσα στα υπόλοιπα διαβάζουμε:

"Συγκεκριμένα με την πράξη «Αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης στα ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ με την ανάπτυξη και αξιοποίηση εργαλείων ΤΠΕ στο πλαίσιο εφαρμογής των εκπαιδευτικών πολιτικών & παρεμβάσεων του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων» (08/11/2010 με Αρ.Πρωτ. 21975) προβλέπεται η διάθεση 343.150 € για να αποτυπωθεί η υπάρχουσα κατάσταση στη Δευτεροβάθμια Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση!

Λες και δεν υπάρχουν για αυτό το λόγο αρμόδια όργανα της πολιτείας, όπως το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ή το Κέντρο Εκπαιδευτικής έρευνας (ΚΕΕ), για να αναλάβουν αυτό το έργο στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους.

Στο πλαίσιο του παραπάνω έργου προβλέπονται οι ακόλουθες «δράσεις»:

« • Αποτύπωση αντικειμενικών στοιχείων για τα ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ και ΣΕΚ

• Διενέργεια ποσοτικής έρευνας και ποιοτικής έρευνας

• Διενέργεια ημερίδας

• Πραγματοποίηση επισκέψεων στο εξωτερικό

• Εκπόνηση Τελικής Έκθεσης

• Προβολή και Δημοσιότητα πράξης».

Αλήθεια, ποιος θα απαντήσει στα ερωτήματα που αβίαστα προκύπτουν από τα παραπάνω, για την αναγκαιότητα αυτής της πράξης και τον προϋπολογισμό της;

Δεν υπάρχει η ηλεκτρονική βάση survey στα σχολεία;

Δεν δημιουργήθηκε η λεγόμενη “ηλεκτρονική εσχάρα αποτύπωσης” των σχολείων από το ΚΕΕ πριν από μερικά χρόνια υπό την προεδρία μάλιστα του σημερινού Γ.Γ. του Υπ. Παιδείας κ. Κουλαϊδή;
Δεν είχε δημιουργηθεί ανάλογη βάση δεδομένων για τα ΤΕΕ παλαιότερα στο επίπεδο αντίστοιχης διεύθυνσης στο Υπουργείο;

Τι έγιναν όλα αυτά τα “έργα”;

Γιατί χρειάζεται σήμερα να ξοδευτούν τόσα χρήματα για σχεδιασμό βάσεων δεδομένων παρόμοιες με αυτές που ήδη υπάρχουν;

Αλλά ακόμα και αν χρειάζονται νέα προγράμματα γιατί τέτοια σπατάλη χρημάτων;

Απλώς για να πάρουν κάποιοι παχυλές αμοιβές και να εξασφαλίσουν κάποια ταξίδια στο εξωτερικό;"

Και στη συνέχεια:

"60.000 ευρώ θα διατεθούν για το έργο «καταγραφή βεβαιώσεων, πιστοποιητικών, τίτλων σπουδών καθώς και των εκπαιδευτικών φορέων που τα εκδίδουν σε ηλεκτρονική βάση"

Ορθά τα καταγγέλει αυτά ο Κοτσυφάκης. Είναι ανεπίτρεπτο σε καιρούς οικονομικής λιτότητας να δαπανώνται τέτοια ποσά, όταν υποτίθεται πως τα στελέχη διαφόρων υπηρεσιών και οργανισμών του Υπουργείου Παιδείας μπορούν να αναλάβουν τα σχετικά καθήκοντα.

Και λέμε "υποτίθεται", γιατί είναι αμφίβολο αν όλα αυτά τα στελέχη κατάφεραν να πάρουν αυτές τις θέσεις χάρη στην αξία τους και όχι χάρη στις διασυνδέσεις τους. Εδώ βλέπουμε τον νυν Γ.Γ. του Υπουργείου να μην εμπιστεύεται το δικό του έργο!

Το σχετικό κείμενο αποτελεί παραδοχή της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, πολιτικής και υπηρεσιακής, ότι αυτή τη στιγμή δε γνωρίζουν τι πιστοποιητικά τυπώνει το υπουργείο, και φυσικά ότι δε γνωρίζει ποιά είναι η υπάρχουσα κατάσταση στα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ.

Το ερώτημα όμως είναι γιατί οι συνδικαλιστές δεν έδειξαν την ίδια αγανάκτηση για χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δαπανήθηκαν στο παρελθόν με παρόμοιο τρόπο, αλλά σε διαφορετική κλίμακα, και μοιράστηκαν σε διάφορες δομές και ενέργειες από τις οποίες επωφελήθηκαν αμέτρητοι εκπαιδευτικοί.

Ένα τέτοιο παράδειγμα ήταν η ΠΔΣ. Μοιράστηκαν με ευκολία λεφτά όχι μόνο στους καθηγητές της ΠΔΣ, που μπορεί να αντιστοιχούσαν και σε τμήματα-φαντάσματα, αλλά και σε διάφορους αξιολογητές. Δεν είδαμε κάποια συνδικαλιστική διαμαρτυρία παρά μόνο για την κατάργηση της ΠΔΣ.

Το ίδιο και για πλήθος Ευρωπαϊκών δράσεων που έδωσαν την ευκαιρία σε γνωστούς και φίλους να απολαύσουν ταξίδια ή πλούσια τραπέζια.

Ακόμα και τώρα, βλέπουμε σε άρθρο σχετικό με το άρθρο του Κοτσυφάκη την ηγερία του διδύμου της ΟΛΜΕ Καλομοίρη και Κοτσυφάκη Ελένη Παπαδοπούλου να διαμαρτύρεται γιατί δε δίνονται πλέον χρήματα για την ΠΔΣ και για τις εκπαιδευτικές άδειες!

Κανένας συνδικαλιστής δε λέει να δοθούν αυτά τα ποσά για ανθρώπινες αίθουσες που δε θα καταστρέφονται σε κάθε κατάληψη, ή για την προώθηση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Εκείνο που όλοι ζητούν είναι να δοθούν με κάποιον τρόπο στους εκπαιδευτικούς ως άμεσες ή έμμεσες παροχές.

Ποιά είναι λοιπόν η διαφορά ανάμεσα στο να πάρουν τα λεφτά μερικοί σύμβουλοι και στο να τα πάρουν μερικές χιλιάδες εκπαιδευτικοί δήθεν για επιμορφώσεις ή ημερίδες;

Οι μέθοδοι διδασκαλίας και οι επιμορφώσεις

Έχουμε αναφερθεί και άλλες φορές στο ζήτημα των δήθεν "επιμορφώσεων" και στις σκοπιμότητες πίσω από τα ΠΕΚ. Επίσης έχουμε αναφερθεί και στο μύθευμα του ΑΣΕΠ, που δήθεν επιλέγει αυτούς που αριστεύουν τόσο στο γνωστικό όσο και στο παιδαγωγικό αντικείμενο.

Αυτή τη φορά θα παραθέσουμε την κριτική του γνωστού αρθρογράφου Χρήστου Κυργιάκη. Αν και δε μας βρίσκουν όλες οι απόψεις που κατά καιρούς δημοσιεύει σύμφωνους, η συγκεκριμένη κριτική θίγει καίρια το ζήτημα της υποκρισίας που κυριαρχεί στον εκπαιδευτικό χώρο:

"«Τα παιδιά μισούν το σχολείο όχι γιατί είναι 25 σε κάθε τάξη» λέει χαρακτηριστικά στο «Βήμα» ο περιφερειακός διευθυντής Εκπαίδευσης της Αττικής κ. Ι.Κουμέντος. «Το μισούν γιατί είναι αποκρουστικός ο τρόπος διδασκαλίας. Μια τάξη με 20 παιδιά δεν θα άλλαζε τίποτα. Όταν η μέθοδος διδασκαλίας είναι του 1800 και δεν έχει αλλάξει τίποτα εδώ και χρόνια, πώς μπορείς να βασιστείς σε κριτήρια όπως η μείωση των μαθητών;» συνεχίζει. Ο κ. Κουμέντος δηλώνει ότι η λεγόμενη «μετωπική» διδασκαλία (η από έδρας διδασκαλία του εκπαιδευτικού) πρέπει να αλλάξει. Η εικόνα της κυκλικής διάταξης των θρανίων ώστε να μπορούν να συνεργάζονται μαθητές και εκπαιδευτικοί πρέπει να εφαρμοστεί σε όλα τα σχολείακαι τα μαθήματα πρέπει να διδάσκονται μέσα από παράλληλες οπτικές γωνίες.

Κύριε περιφερειακέ διευθυντή Εκπαίδευσης, από το 1998 καταργήθηκε η επετηρίδα και οι προσλήψεις γίνονται κατά μεγάλο ποσοστό μέσω ΑΣΕΠ. Μα καλά, με τον ΑΣΕΠ δεν προσλαμβάνεται τους καλύτερους εκπαιδευτικούς, τους πιο καταρτισμένους, τους πιο διαβασμένους, αυτούς που έχουν όρεξη για να διδάξουν; Τι έγινε, τελικά δεν είναι έτσι τα πράγματα; Για ποιο 1800 μιλάτε; Και τα προγράμματα επιμόρφωσης που εφαρμόζει το υπουργείο ξοδεύοντας εκατομμύρια δεν έχουν αποτέλεσμα;"

Αναμένουμε πάντως με ενδιαφέρον την επόμενη τοποθέτηση του "περιφερειακού" για το πως θα κάνει τη διάταξη των θρανίων κυκλική...

Κάλερ εναντίον Σπηλιωτόπουλου

Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος έθεσε ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί οι διοριστέοι εκπαιδευτικοί του ΑΣΕΠ δε διορίζονται, από τη στιγμή που όλοι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εμφανίζονται ως υπέρμαχοι του ΑΣΕΠ.

Η απάντηση της Κάλερ ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα:

"Ο κύριος Σπηλιωτόπουλος ομιλεί για «κοινωνική, νομική και προσωπική αποκατάσταση των διοριστέων μέσω ΑΣΕΠ», αλλά δεν μας αναφέρει τις πελατειακές προσλήψεις, τις άτυπες - ως προς το πλαίσιο της ΕΕ- προεκλογικές αδειοδοτήσεις «κολεγίων» και τη διαιώνιση του εργασιακού μεσαίωνα της ωρομίσθιας εργασίας στην εκπαίδευση."

Πέρα από το ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που έδωσε ώθηση στην ωρομίσθια απασχόληση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης (και η ΝΔ φυσικά ακολούθησε), και πέρα από το ότι οι δύο γηράσκουσες υπουργίνες αδειοδότησαν επίσης τα κολέγια επειδή δε μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά, η συσχέτιση πελατειακών προσλήψεων με το ΑΣΕΠ είναι ιδιαίτερα ύποπτη.

Για ποιό λόγο άραγε η Κάλερ αποκαλεί τις προσλήψεις των επιτυχόντων ενός υποτίθεται αδιάβλητου διαγωνισμού πελατειακές; Και για ποιό λόγο μία κυβέρνηση εμφανίζεται απρόθυμη να προσλάβει τους διοριστέους επιτυχόντες ενός διαγωνισμού (στη συγκεκριμένη περίπτωση των εκπαιδευτικών, αλλά υπάρχουν και άλλες τέτοιες περιπτώσεις) επειδή αυτός έλαβε χώρα σε περίοδο διακυβέρνησης άλλου κόμματος;

Μήπως η Κάλερ, ως υφυπουργός, γνωρίζει κάτι για τις διαδικασίες του ΑΣΕΠ που ο απλός λαουτζίκος αγνοεί;

Από τα υπόλοιπα φληναφήματα που αναφέρονται στην ανακοίνωση της Κάλερ θα σταθούμε μόνο στην παρακάτω αποστροφή:

"Οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί από τα γραφεία επέστρεψαν στο φυσικό τους χώρο.

Στην τάξη."

Αντί άλλης απάντησης, παραθέτουμε τον κατάλογο του λόχου αποσπασμένων της Υψηλής Πύλης του Υπουργείου Παιδείας:

"Ειδικότερα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας,
ΥΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΩΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΟΙ:

1. Ιωάννης Μήτσος,
2 Κωνσταντίνα Παπαδογιάννη και Γιάννης Χάλαρης,
3 ενώ ως ειδικοί σύμβουλοι οι
4 Εύη Χατζηανδρέου,
5 Παύλος Γούσης,
6 Ελένη Πετράκη,
7 Ματίνα Στάππα,
8 Ελένη Μωραΐτου,
9 Χαρά Σωτηριάδου,
10 Αργύρης Περουλάκης και
11 Αλεξάνδρα Ιωαννίδου.
12 Διευθύντρια του Γραφείου της υπουργού ανέλαβε η
13 Ευγενία Λοκανά με γραμματείς της τις κυρίες
14 Γεωργία Θεοφανοπούλου και
15 Μαρίνα Μαγκουρλίδου.

ΣΤΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ

16 Ρούλα Μπικίδου,
17 Αθηνά Πανούτσου και
18 Μίζη Ελένη,
19 στη Γραμματεία οι
19 Σοφία Κυρούση και η
20 Κατερίνα Καρβέλα,

ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ οι
21 Αλεξάνδρα Μπουρνιά, η
22 Δήμητρα Γαζή και η
23 Ουρανία Σταύρακα,

ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ Η

24 Σταυρούλα Τσούτσουρα (διευθύντρια) και η Αγγελική Καρακατσάνη.

ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΆΝΝΑΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ:

25 Αναστασία Χατζηδάκη,
26 Βασιλική Σκαρτσούνη,
27 Χρήστος Δρούζιας,
28 Γιώργος Πλούσος,
29 Μάρθα Παναγιώτου,
30 Διονύσης Τσαγκρής,
31 Ιωάννα Λογαρά,
32 Γιώργος Σταθιάς και
33 Έφη Μεγαγιάννη.

ΤΟ ΠΟΛΥΠΡΟΣΩΠΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΙ:

34 Ρίτσα Γαλογαύρου,
35 Γιάννης Μαστρογεωργίου,
36 Δώρα Τσολάκη,
37 Νιόβη Λακοπούλου,
38 Γιώργος Παπούλιας,
39 Γιάννης Νάστος,
40 Άννα Μπεκρή,
41 Μαργαρίτα Βεβή,
42 Σταματίνα Μοτάκη,
43 Πελαγία Γιαννικοπούλου,
44 Φραντζέσκα Φακάρου,
46 Αλεξάνδρα Σπύρου και
46 Νίκος Διαμανταρίδης.

ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΗΛΑΔΗ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ 46 ΑΤΟΜΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ...
"

Από αυτούς, ο Μήτσος είναι γιός του προσφάτως παραιτηθέντος ΓΓΕΤ. Όσο για τον Νικόλαο Διαμανταρίδη, διαβάζουμε:

"Διαβάζοντας τα ονόματα των συνεργατών της (13 τον αριθμό!!!) με τα οποία στελέχωσε το γραφείο τύπου, διάβασα και το όνομα του κ. Νίκου Διαμανταρίδη!

Για όσους τυχόν δε γνωρίζουν , ο κ. Διαμανταρίδης είναι αποσπασμένος στο Υπουργείο Παιδείας τα τελευταία περίπου 10 χρόνια.

Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια απασχολείται σε γνωστό ιδιωτικό κανάλι (MEGA) εκφωνώντας το δελτίο καιρού.

Xωρίς να επιθυμώ να αποσπαστώ σε κανένα υπουργείο, ερωτώ:

Πόσα χρόνια υπηρέτησε ο κ.Διαμανταρίδης στην τάξη του;

Πόσα χρόνια θα παραμείνει αποσπασμένος στο Υπουργείο Παιδείας;

Πώς αποδεικνύεται από την παραπάνω περίπτωση η δέσμευση της υπουργού για διαφάνεια, αντικειμενικότητα και κατάργηση των πελατειακών σχέσεων και εξυπηρετήσεων;

Για πόσα χρόνια θα μας θεωρούν οι εκάστοτε υπουργοί κορόιδα; Ο συνεργάτης στο γραφείο τύπου της Υπουργού Παιδείας, κ.Νίκος Διαμανταρίδης, εν ώρα... σκληρής εργασίας φωτογραφίζεται σε χώρο του Υπουργείου ως μοντέλο... και μάλιστα αμείβεται υπερωριακά γι' αυτό!"

Αλλά και η υφυπουργός έχει το δικό της λόχο αποσπασμένων:

"Με τους μισούς σχεδόν, σε σχέση με την υπουργό της, έχει επανδρώσει το γραφείο της η υφυπουργός Εύη Χριστοφιλοπούλου. Διευθύντρια του Γραφείου της έχει αναλάβει η Έφη Ζόμπολα με άμεσους συνεργάτες τους Λίτσα Σταύρακα, Ιωάννα Τσούπρα, Φωτεινή Τζουμάρα, Μαρία Βλαχούλη, Δέσποινα Αφεντούλη, Αλέξανδρο Μακρυγιάννη, Μαρία Παπαδημητρίου, Άννα Δελαπόρτα, Νίκο Γεωργιάδη, Κώστα Κασιμάτη, Μαργαρίτα Γλαράκη, Δημοσθένη Μπαρούτα, Πόπη Ζινέλη και Κώστα Σκανδάλη. Στη Γραμματεία υπηρετούν οι Άννα Παπαδοπούλου, Φωτεινή Αμερικάνου, Εύη Πετράκου, Γιάννης Παπανδρέου και Μιχάλης Μπελαδάκης."

Τι έχει άραγε να πει για όλα αυτά η υφυπουργός;

Η πόρτα του Υπουργείου Παιδείας

Τα επεισόδια που έγιναν στην είσοδο του Υπουργείου Παιδείας δείχνουν για άλλη μία φορά τις παθογένειες της εκπαίδευσης.

Στις 7 Ιανουαρίου, αδιόριστοι και διορισμένοι εκπαιδευτικοί έκαναν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Παιδείας απαιτώντας να δουν την Υπουργό. Είναι γνωστό όμως πως δε μπορεί ο καθένας να βλέπει την Υπουργό, η οποία στο κάτω κάτω μπορεί να αναρρώνει από ένα botox και να μην είναι πρέπον να εμφανιστεί πρησμένη.

Οι λεπτομέρειες των επεισοδίων έχουν αναφερθεί πολλές φορές, οπότε εμείς θα επικεντρωθούμε στην ουσία.

Ας ξεκινήσουμε από τη δήλωση της Κάλερ-Χριστοφιλοπούλου:

"Σήμερα στο Υπουργείο Παιδείας έγινε μια εισβολή. Υπήρξαν βία και ζημιές στην περιουσία του ελληνικού λαού, που έγινε με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου. Υπήρξε εισβολή από μια ομάδα εκπαιδευτικών, ορισμένοι από τους οποίους είναι αδιόριστοι και ορισμένοι διορισμένοι, που όπως λένε τους συμπαραστέκονται. Να τονίσω ότι τους έχω δει επανειλημμένα - όπως και οι ίδιοι παραδέχονται – όπως έχω δει και αρκετές άλλες κατηγορίες εκπαιδευτικών και έχω συζητήσει μαζί τους."

Η υφυπουργός ξέχασε όμως να αναφέρει πως μαζί με τη Διαμαντοπούλου για πολύ καιρό έλεγαν πως δε γνωρίζουν ποιοί είναι αυτοί οι αδιόριστοι, και είχαν αρνηθεί πολλές φορές να αναγνωρίσουν την ύπαρξή τους, μέχρι τη νύχτα που η Διαμαντοπούλου έφυγε τρέχοντας από το κτίριο της ΕΡΤ αφήνοντας τα ΜΑΤ να συγκρατήσουν τους αγανακτισμένους που την κυνηγούσαν.

Επιπλέον, η υφυπουργός ξέχασε να αναφέρει τι έλεγε το κόμμα της σε αντίστοιχες περιπτώσεις που έλαβαν χώρα την περίοδο της γαλάζιας διακυβέρνησης. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που το Υπουργείο Παιδείας γίνεται στόχος διαδηλωτών, με τη διαφορά ότι τότε δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, αλλά υποκινούσε πολλές από τις τότε διαμαρτυρίες που σήμερα ενοχλούν το πρόγραμμα των υπουργών του.

Ανάμεσα στα υπόλοιπα που αναφέρονται στη δήλωση της Κάλερ ξεχωρίσαμε και ένα ανέκδοτο:

"Όλες οι προσλήψεις θα γίνουν διαφανώς και αξιοκρατικά."

Η φθορά της πόρτας του υπουργείου σίγουρα δεν αποτελεί μέρος της εικόνας που θα έπρεπε να δίνουν οι εκπαιδευτικοί, όπως και οι κλειδωμένες πόρτες στις οποίες αρέσκεται η Διαμαντουέτα δεν αποτελούν μέρος της εικόνας που θα έπρεπε να δίνει μία υποτίθεται εκλεγμένη πολιτικός, ακόμα κι αν αυτή είναι διορισμένη από τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ.

Όμως το παρελθόν δίδαξε στους εκπαιδευτικούς ότι με αυτόν τον τρόπο θα επιτύχουν το διορισμό τους. Ας μην ξεχνάμε τους γυμναστές που ροβόλαγαν στην αυλή του Υπουργείου Παιδείας για να δουν το Λυκουρέντζο, κίνηση που απέδωσε το διορισμό κάποιων μελών της ΠΕΑ. Αλλά και σε μικρότερη κλίμακα, με τέτοιον τρόπο κάποιοι πήραν μερίδιο από την ΠΔΣ προκειμένου να αποκτήσουν προϋπηρεσία, εισβάλλοντας σε κάποια γραφεία περιφερειακών διευθύνσεων.

Γιατί λοιπόν παραπονιέται τώρα η πολιτική ηγεσία, όταν μέχρι τώρα έδειχνε στους αδιόριστους πως αυτός είναι ο σωστός δρόμος; Με άλλα λόγια, οι εκπαιδευτικοί αφέθηκαν στο να εκπαιδευτούν από τους πολιτικούς σε ένα συγκεκριμένο τρόπο διεκδίκησης, ο οποίος διδάσκεται και στα πανεπιστήμια υπό τη μορφή του ασύλου, αλλά και στα σχολεία υπό τη μορφή της κατάληψης.

Τώρα λοιπόν η κάποτε ακιζόμενη στις τάξεις της ΔΑΠ υφυπουργός δυσανασχετεί που εκείνοι που δεν είχαν τη δική της τύχη εξακολουθούν να εφαρμόζουν μεθόδους πολιτικών νεολαιών, που χάρη σε αυτές αναδείχθηκαν τα σημερινά πολιτικά πρόσωπα.

Άραγε ποιά ήταν η άποψη τόσο της Κάλερ όσο και της Διαμαντοπούλου για τη βία όταν η Διαμαντοπούλου δήλωνε με καμάρι πως ο γιός της συμμετείχε στα επεισόδια που ακολούθησαν το θάνατο του Γρηγορόπουλου;


Όσο για τους εκπαιδευτικούς που επιζητούν το διορισμό τους αλαλάζοντας και σπάζοντας πόρτες, το φταίξιμο εξακολουθεί να ανήκει σε μεγάλο βαθμό στο δίδυμο Κάλερ-Διαμαντοπούλου. Έχουμε αναφερθεί με άρθρο μας στο πως τα πράγματα οδηγήθηκαν στο σημερινό αδιέξοδο, με ευθύνες κατά το μεγαλύτερο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ, και επίσης έχουμε αναφερθεί στο πως οι πελατειακές σχέσεις έδωσαν σε κάποιους τον τίτλο του "διοριστέου". Η υπερφίαλη μεγαλομπεμπέκα αρνήθηκε να αναγνωρίσει την πραγματικότητα αυτή, και δε θα μπορούσε άλλωστε να το πράξει καθώς η μόνη σχέση που έχει με την παιδεία είναι η ενασχόλησή της με το ποιό πανεπιστήμιο του εξωτερικού θα επιλέξει για τον κανακάρη της.

Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο αποξενώθηκε από το πλήθος των υπηκόων τηςεκπαιδευτικών, αλλά έδωσε την ευκαιρία σε συγκεκριμένες ομάδες να κερδίσουν δημοσιότητα και να αναλάβουν την πρωτοκαθεδρία στην επίλυση ενός προβλήματος που οι ίδιοι αποτελούν μέρος του. Γιατί μέρος του προβλήματος είναι και οι σημερινοί "διοριστέοι", οι οποίοι με τους γνωστούς τρόπους αναρριχήθηκαν με ταχύτητα στις κορυφές των διαφόρων πινάκων, όπως μέρος του προβλήματος είναι και οι διορισμοί που όλες οι πολιτικές ηγεσίες έκαναν για να διορίσουν τους εκλεκτούς τους.

Το κατάντημα της Διαμαντοπούλου είναι να πηγαίνει παντού ακολουθούμενη από ΜΑΤ και φροντίζοντας να κλειδώνει τις πόρτες.

(Εκείνο που δε γνωρίζουμε είναι αν πήρε μαζί της και τα ΜΑΤ όταν πήγε στην εκδήλωση της φίλης της της Ρουμπάνη, ή ίσως έκρινε ότι μπορεί να ήταν στον ίδιο χώρο και οι "κακοποιημένες" της Ρουμπάνη και η κατάσταση να οδηγηθεί σε εκρηκτικό αποτέλεσμα.)

Και ο φόβος της Διαμαντοπούλου είναι δικαιολογημένος, καθώς οι εκπαιδευτικοί έχουν μάθει καλά τα κόλπα που τόσα χρόνια το πολιτικό σύστημα τους μάθαινε και τους επιβράβευε όταν τα εφήρμοζαν σωστα.

Το πόσο υποκριτική ήταν η ανακοίνωση της Κάλερ φαίνεται από την ανακοίνωση που εξέδωσαν λίγες ημέρες αργότερα οι 13 κηφήνες του γραφείου τύπου του καλεροδιαμαντοπούλειου υπουργείου:


-1 Ρίτσα Γαλογαύρου,
-2 Γιάννης Μαστρογεωργίου,
-3 Δώρα Τσολάκη,
-4 Νιόβη Λακοπούλου,
-5 Γιώργος Παπούλιας,
-6 Γιάννης Νάστος,
-7 Άννα Μπεκρή,
-8 Μαργαρίτα Βεβή,
-9 Σταματίνα Μοτάκη,
-10 Πελαγία Γιαννικοπούλου,
-11 Φραντζέσκα Φακάρου,
-12 Αλεξάνδρα Σπύρου και
-13 Νίκος Διαμανταρίδης

Σύμφωνα με αυτή, ο Τεμπονέρας αποτελεί "σύμβολο αγωνιστικού πνεύματος" που χαρακτηρίζεται από "το μεγαλείο του μάχιμου στην τάξη εκπαιδευτικού και των δημοκρατικών διεκδικήσεων".

Γιατί λοιπόν οι γερασμένες υπουργίνες εξανίστανται για το αγωνιστικό πνεύμα που επιδεικνύουν οι σημερινοί "εκπαιδευτικοί", στους οποίους το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έμαθε τον τρόπο των "δημοκρατικών διεκδικήσεων";